دیده بان میانکاله

وبلاگ شخصی حر منصوری

برخورد با وبلاگهای حامی محیط زیست به جای برخورد با ویرانگران محیط زیست !
ساعت ۱٠:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۳٠  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

سپهر سلیمی

همزمان با رشد وبلاگستان فارسی در ده سال گذشته، وبلاگهایی برای حفظ محیط زیست ایجاد شدند. اگر چه در مقایسه با موضوعات دیگر وبلاگستان فارسی، تعداد وبلاگ های زیست محیطی کم است ولی در سالهای گذشته و بویژه 5 سال اخیر توانسته اند اثرگذار باشند و نقش مهمی در تولید اخبار، گزارشات و مقالات زیست محیطی داشته اند. همچنین همگرایی وبلاگهای زیست محیطی که عمدتاً توسط کوشندگان، کارشناسان و دانشجویان طرفدار محیط زیست در سراسر کشور اداره می شود باعث به وجود آمدن حرکتهای اعتراضی در فضای غیر مجازی و در برخورد با مشکلات زیست محیطی شده است.
شوربختانه تلاش داوطلبانه و بی مزد و منت کوشندگان محیط زیست در عرصه فضای مجازی همچون بسیاری از کوشندگان محیط زیست در فضای واقعی مورد بی مهری واقع شده است و همچون تعدادی از سازمانهای غیردولتی زیست محیطی که تعطیل شده اند این بار وبلاگهای زیست محیطی فیلتر و یا مسدود شده اند.

 

نخستین بار وبلاگ پربازدید کننده «مهار بیابان زایی» به مدیریت «محمد درویش»، از بهترین وبلاگ نویسان فارسی زبان که در مسابقات جهانی توانسته بود رتبه سوم را در بخش وبلاگهای زیست محیطی کسب کند فیلتر شد. فیلتر شدن وبلاگ محمد درویش که به نوعی نماد تلاش وبلاگستان زیست محیطی برای حفظ محیط زیست بود با اعتراضات گسترده طرفداران محیط زیست و اشخاص حقیقی و حقوقی در سراسر جهان همراه بود به طوریکه باعث ایجاد پنجمین موج سبز زیست محیطی در فضای وبلاگستان فارسی شد.
پیش از آن وبلاگ «دیده بان کوهستان»، از وبلاگهای قدیمی زیست محیطی  پس از مدت کوتاهی فیلتر شدن بطور کلی از سرور پرشین بلاگ حذف شد.
در اردیبهشت سال جاری، «هومان خاکپور» نویسنده وبلاگ «دیده بان طبیعت بختیاری» که  به طور ویژه به اخبار زیست محیطی استان چهار محال بختیاری می پردازد پس از انتشار خبر احداث جاده برای عبور خط لوله گاز در منطقه حفاظت شده و ذخیره گاه زیستکره «تنگ صیاد» از سوی اداره کل محیط زیست استان چهار محال بختیاری به جرم نشر اکاذیب، تشویش اذهان عمومی و تضییع حقوق سازمان حفاظت محیط زیست کشور به دادگاه فرا خوانده شده بود. این وبلاگ همزمان در آن مقطع زمانی فیلتر نیز شده بود.

همچنین پیش از این، «گرین بلاگ» که خبرخوان خودکار وبلاگ های زیست محیطی فارسی زبان است در دو نوبت فیلتر شده بود که البته هر بار رفع فیلتر شد.
هفته گذشته نیز وبلاگ «دیده بان میانکاله» که بطور ویژه اخبار و رویدادهای حیات وحش و محیط زیست منطقه میانکاله را پوشش می داد پس از انعکاس وسیع خبر شکستگی پای فلامینگوهای میانکاله که بازتاب وسیعی در رسانه ها داشت، در ابتدا فیلتر و سپس از سرور پرشین بلاگ حذف شد. دیده بان میانکاله توسط «حر منصوری» از فعالان با سابقه محیط زیست به روز می شد.
در آخرین مورد، این بار در چند روز گذشته وبلاگ «پیدا و پنهان» به مدیریت «الهه موسوی» از خبرنگاران با سابقه حوزه محیط زیست بطور کلی از سرور بلاگفا حذف شده است.
با مراجعه به وبلاگهای حذف شده از پرشین بلاگ و بلاگفا مشاهده می کنیم که دستور مقامات قضایی و کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه و یا عدم رعایت قوانین سرویس ارایه دهنده وبلاگ به عنوان دلیل حذف وبلاگ مشخص شده است.
همچنین طبق گفته نویسندگان وبلاگهای مذکور، وبلاگهای پرشین بلاگ با تذکر قبلی مدیریت پرشین بلاگ در خصوص تهیه نسخه پشتیبان از وبلاگ حذف شده است ولی وبلاگهای موجود در بلاگفا بدون اطلاع قبلی حذف شده اند.
فشار بر وبلاگهای زیست محیطی در کنار تعطیلی و عدم فعالیت تعداد زیادی از سازمانهای مردم نهاد غیر دولتی زیست محیطی در حالی صورت می گیرد که بنابر ادعای کارشناسان روند ویرانی محیط زیست ایران بیش از هر زمان دیگری سرعت گرفته است و آلودگی هوا، تخریب زیستگاههای محیط زیست در مناطق مختلف کشور، فرسایش خاک و افزایش بیابان زایی، آلودگی و نابودی منابع آبی، رودخانه ها و تالاب ها و دیگر منابع و شاخص های محیط زیست ایران در بحرانی ترین حالت خود به سر می برد و طی دو سال گذشته براساس گزارش شاخص عملکردی محیط‌زیست (EPI (2012 Environmental Performance Index کشور ایران 36 پله در سطح جهان سقوط داشته است و از میان 132 کشور جهان با کسب نمره 73/42 در مقام 114 جهان قرار گرفته است.

لینک یاداشت : http://animal.persianblog.ir/post/645/ 


مرثیه ای غم انگیز از پرنده های میانکاله
ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۳٠  کلمات کلیدی: عکسهای من ، پرندگان ایران

باکلان میگه
من مرد تنهای شبم
صد ساچمه خورده بر تنم
از دست مردم خسته ام
اینجا خسته نشسته ام
یک روز با جاده ، یک روز با ویلا قلب من را شکسته اند 

باور کنید پرنده ها هم مثل ما حق حیات دارند بیاید برای حفظ طبیعتمان کوشا باشیم .


تالاب هاو یک درخواست از مسوولان (دیده بان کوهستان)
ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۳٠  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی ، حیات وحش در خبرگزاریها

تالاب ها، تلاقی گاه های آب و خاک و به همین دلیل از مهم ترین بسترهای حیات، و از نخستین خاستگاه های زیست و تمدن انسانی هستند. این زیستبوم های باارزش و حساس، در ایران امروز سخت در معرض تهدید و آسیب اند؛ طرح های توسعه ی ناپایدار و متکی بر اقتصاد تک محصولی و نفت محور که درآمدی بی نیاز از تولید اندیشه محور را برای ما فراهم ساخته، تالاب ها را همچون دیگر محیط های طبیعی کشور آماج آسیب های جبران ناپذیر قرار داده اند.

می خواستیم گریبان کشور را از اتکای صرف به ثروت های خداداد زیرزمینی رها سازیم، اینک نه تنها تالاب ها و خورهای جنوب کشور در آتش آلودگی های نفتی و گازی می سوزند، بلکه تالاب های کم مانند شمال کشور همچون میانکاله و گمیشان هم با طرح های احداث پالایشگاه، در نوبت مبتلا شدن به سرنوشت هورالعظیم و نایبند هستند! می خواستیم در تولیدات کشاورزی خود اتکا شویم، اینک با نابود سازی دلتای بزرگ ترین رودخانه های کشور در پی طرح های مخرب سد سازی، بهترین نخلستان های خود را در خوزستان از دست می دهیم! می خواستیم  توسعه ای درونزا و اشتغالی فراگیر داشته باشیم، اینک با نابود ساختن تالاب هایی همچون شادگان در پی طرح های بی حساب انتقال و برداشت آب، چند صد هزار نفر را از شغل های دیرپای صیادی و ماهی گیری و پرورش گاومیش بیکار کرده ایم! تمامی رودهایی را که به دریاچه اورمیه زندگی می بخشیدند سد کرده ایم، و اینک برای پیشگیری از کویری شدن یکی از پربارندگی ترین منطقه های کشور، طرح های تخیلی و هزینه بر انتقال بین حوزه ای آب را در انداخته ایم! 
 از مسوولان می پرسم: چگونه است که برای مثال، به خودرو سازانی که تولیدات غیراستانداردشان همه ساله عامل مرگ هزاران شهروند این کشور است، به بهانه ی حمایت از اشتغال، اجازه بهره مند شدن از رانت ها و امتیازهای پرشمار را می دهند، اما بیکار شدن هزاران خانوار که مستقیما از تالاب ها منتفع می شوند، و بیمار شدن میلیون ها نفر که با نابود شدن تالاب ها در معرض آلودگی های ناشی از ریزگردها و کویری شدن حوزه های آبی قرار گرفته اند، در نظرشان جلوه ای ندارد؟!
اکنون که چند روزی از سالروز کنوانسیون جهانی رامسر می گذرد و تب و تاب برگزاری مراسم و همایش ها فروکش کرده است، به مدیران حوزه محیط زیست و آب پیشنهاد می دهم با فراخوان نمایندگان جوامعی که در حاشیه تالاب ها می زیند، با یاری جستن از سازمان های مردم نهاد فعال در حوزه محیط زیست، و با گوش سپردن به گفته های کارشناسان و کنشگران دلسوز طبیعت و آینده کشور، یک بازنگری ریشه ای در طرح های مهار و انتقال آب رودخانه ها که عامل اصلی آسیب دیدگی تالاب های کشور است، و همچنین در برنامه های توسعه ناپایدار در این حوزه ها، صورت دهند.

لینک خبر در سبز پرس:http://isdle.ir/news/index.php?news=7930 

 


موافقت محیط زیست با احداث پالایشگاه در نزدیکی میانکاله
ساعت ۸:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۳٠  کلمات کلیدی: میانکاله در نشریات و خبرگزاریها

زهراکشوری تهران امروز 

سازمان حفاظت از محیط‌زیست کشور با ساخت پالایشگاه نفت در میانکاله و واگذاری جزیره آشوراده به یک سرمایه‌گذار خصوصی موافقت کرد تا قصه تلخ نابودی یک تالاب دیگر در کشور رقم بخورد. تالابی که قرار است تا ابتدای سال 91 محل نگهداری ببرهای سیبری باشد. 

عکس :حر منصوری دیده بان میانکاله

مسئولان سازمان حفاظت از محیط‌زیست کشور بارها درمیان حرف‌های خود و در دفاع از احیا ببر سیبری، یکی از دلایل حضور ببر سیبری در میانکاله را حفاظت از این تالاب بین‌المللی عنوان کرده بودند. اما پالایشگاه نفت بالاخره برنده شد تا با ساخت آن، کیان یکی از مهم‌ترین تالاب‌های کشور که سالانه میزبان نزدیک به یک میلیون پرنده مهاجر جهانی است از بین برود. این درحالی است که محمدجواد محمدی زاده بارها در سخن خود هرگونه واگذاری مناطق زیستی به صنایع را تکذیب کرده است. او با یادآوری قانونی که هرگونه ساخت و ساز در زیستگاه و تالاب‌ها را ممنوع کرده، بارها هشدار داده بود که با هرگونه تهدید و تخریب در زیستگاه‌ها مقابله خواهد کرد. 

در نهایت این سازمان بی‌توجه به وظیفه قانونی خود و با وجود تمامی مخالفت‌ها و استدلال‌های متخصصان، مجوز زیست‌محیطی ساخت پالایشگاه میانکاله را صادر کرد تا در این میان حرف‌های «محمد‌علی شاعری» معاون انسانی محمدی زاده تصویری وحشتناک از رویه تعامل سازمان حفاظت محیط‌زیست را در ذهن همگان بنشاند. او پیشتر اعلام کرده بود که برای ساخت پالایشگاه در شهرهای شمالی ممنوعیتی وجود ندارد. 

این اعلام نظر، انتقادهای بی‌شماری را در پی داشت و کارشناسان حوزه محیط‌زیست، اجرای این طرح‌ها- در صورت نبودن ارزیابی زیست‌محیطی- را غیرقانونی خوانده و تاکید کردند در جایی چون میانکاله، نتیجه‌ای جز نابودی این منطقه نخواهد داشت. اما با وجود تمامی مخالفت‌های کارشناسی، سازمان محیط‌زیست مجوز زیست‌محیطی ساخت پالایشگاه در میانکاله را نیز صادر کرد. 

به گفته محمد جواد محمدی زاده: «به‌رغم اینکه بداخلاقی‌های زیادی در این باره صورت گرفت، اما سازمان محیط‌زیست از 29 گزینه معرفی شده برای یک گزینه با رعایت موازین زیست‌محیطی برای احداث پالایشگاه در منطقه شرق استان مجوز صادر کرده است.» 

از سوی دیگر اجازه ساخت پالایشگاه بهشهر در حالی داده می‌شود که در سال 81، استقرار صنایع شیمیایی فاضلاب ساز به‌دلیل اکوسیستم حساس و ارزشمند سه استان شمالی، در این استان‌ها ممنوع شد اما در نخستین سال‌های ریاست فاطمه واعظ جوادی، در سال 85 این ممنوعیت لغو شد. سازمان محیط‌زیست در دو سال گذشته با تعداد زیادی از پروژه‌هایی که مدیران این سازمان در سال‌های گذشته با اجرای آنها مخالفت کرده‌اند، موافقت کرده و مجوز راه‌اندازی یا ادامه فعالیت آنها را صادر کرده‌است! 

البته مشکلات میانکاله به ساخت پالایشگاه محدود نمی‌شود. جزیره «‌آشوراده» هم به یک سرمایه‌گذار دیگر برای تبدیل آن به مرکز گردشگری واگذار شد تا میانکاله در نبردی نابرابر به یک‌باره از بین برود. 

به اعتقاد بسیاری از کارشناسان از جمله «دلاور نجفی»، معاون محیط طبیعی سازمان محیط‌زیست دولت نهم، واگذاری آَشوراده و ساخت پالایشگاه به این معنی است که باید با منطقه میانکاله برای همیشه خداحافظی کرد. برای نخستین بار نیست که مصوبات دولتی به تهدیدی علیه محیط‌زیست کشور تبدیل می‌شود. 

مصوبات دولتی هم اینک به یکی از مهم‌ترین عوامل تخریب محیط‌زیست کشور منجر شده‌اند. جاده سازان به پشتوانه مصوبات دولتی می‌خواهند برای ساخت یک جاده روستایی به نام «جنگل ابر»، یکی از بکرترین مناطق توریستی کشور و منابع طبیعی منحصربه فرد آن را قربانی منویات خود کنند. 



پرسش‌های بی‌پاسخ! 

اکنون، نخستین پرسش این است که آیا هیچ گزینه مکانی دیگری برای ساخت پالایشگاه وجود ندارد که دولت ناچار است در نزدیکی میانکاله اقدام به ساخت پالایشگاه کند؟ توجیه دولت برای اجرای چنین پروژه‌ای ایجاد اشتغال است اما معلوم نیست چرا این ایجاد اشتغال با استفاده از قابلیت‌های این منطقه از طریق ایجاد زیرساخت‌های گردشگری صورت نمی‌گیرد؟ از سوی دیگر درحالی که میانکاله برای ایجاد اشتغال به وزارت نفت سپرده می‌شود، سازمان حفاظت از محیط‌زیست بخشی از زیستگاه بهرام گور را به یک سرمایه‌گذار عرب واگذار می‌کند تا با ساخت زیرساخت گردشگری در دل یک منطقه زیستی و با تخریب این زیستگاه سیل گردشگران را به این سمت بکشاند. 

محمدجواد محمدی زاده که به گفته خود نگران ساخت جزیره توسط کشور آذربایجان در دریای خرز است چگونه خود راضی به واگذاری تالاب میانکاله به نفت می‌شود؟ آن هم درحالی که مسئولان دولتی آذربایجان تصمیم گرفته‌اند این بخش از دریای خزر را بدون هیچ‌گونه خاکریزی و به جای پالایشگاه نفت به زیرساخت‌های گردشگری اختصاص بدهند. 

اکنون این سوال پیش می‌آید که چه گزینه‌های دیگری وجود داشت که سازمان حفاظت از محیط‌زیست برای صیانت از آنها حاضر شده بود تا تالاب بین‌المللی میانکاله را قربانی کند؟! 



این داستان قدیمی 

البته سهل انگاری‌های سازمان محیط‌زیست به همین جا ختم نمی‌شود، مدتی پیش خبر رسید که یک شکارچی عرب را در حال شکار پرنده هوبره در بوشهر گرفته‌اند که یک محیط بان با حکم رسمی سازمان حفاظت از محیط‌زیست کشور ماموریت یافته تا او را در زمان شکار همراهی و راهنمایی کند با این حال «محمدجواد محمدی زاده» رئیس سازمان حفاظت از محیط‌زیست کشور می‌گوید: «صدورمجوز شکارهوبره شایعه و کذب محض است» محمدی زاده درحالی همچنان حضور اعراب برای شکار این پرنده روبه انقراض را در کشور تکذیب می‌کند که این شکارچی قطری یک روز پس از دستگیری با وثیقه آزاد شده است. همچین اسلحه غیرمجازی که در دست داشته نیز به همراه سه پرنده بحری به او بازگردانده‌اند. سه پرنده بحری که خود نیز در معرض انقراض هستند و شکار آنها براساس قوانین داخلی جرم محسوب می‌شود. 

رئیس ساختمان سبز پردیسان می‌گوید: «مجوز شکار نه برای شیوخ عرب و نه برای غیر شیوخ صادر نشده و هر گونه ادعایی را تکذیب می‌کنم.» ادعای محمدجواد محمدی زاده به یک سوال بزرگ در ذهن افکارعمومی منجر می‌شود! 

اگر سازمان حفاظت از محیط‌زیست کشور به هیچ عربی برای شکارهوبره مجوز نداده، پس قضیه حکمی که به یک محیط بان ماموریت می‌دهد تا شانه به شانه یک شکارچی به تماشای مرگ حیات وحش بنشیند چیست؟ محیط بانی که براساس قانون باید حافظ محیط‌زیست و گونه‌های حیوانی از جمله هوبره باشد. تناقض گویی‌های مسئولان سازمان حفاظت از محیط‌زیست به همین جا ختم نمی‌شود. 

محمدجواد محمدی زاده درحالی در گفت‌وگوی‌های تازه خود واگذاری پرورش هوبره به سرمایه‌گذاران خارجی را تکذیب می‌کند که بخشی از زیستگاه بهرام‌گور را به یک سرمایه‌گذار عرب قطری داده و این مسئله از سوی مسئولان اداره کل حفاظت از محیط‌زیست فارس هم تایید شده است!

لینک خبر : تهران امروز نفت در میانکاله  


زباله در بهشهر
ساعت ٩:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢٩  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

بدلیل قرار گرفتن این زباله ها در بالا دست یعنی جنوب شرقی شهر زیبای بهشهر و همچنین بالا آمدن آب های زیر سطحی در سالهای اخیر شیر ابه  زباله ها تاثیر منفی بهداشتی را بر روی مردم منطقه خواهد داشت

سالهای سال است که گردشگرانی که بصورت عبوری یا با برنامه قبلی از شهر زیبا و تاریخی بهشهر (اشرف البلاد) دیدن میکنند در میان راهشان بسمت مجموعه باغ تاریخی عباس آباد با کوهی از زباله در میان راه  مواجه میشوند .این مشکل سالهای سال است که گریبانگیر مردم با فرهنگ این شهر زیباست .باید گفت  اگر مدیران شهرستان بهشهر و همچنین جناب دکتر مقیمی نماینده محترم شهرستان بجای اصرار در اجرای پروژه های چون پالایشگاه حسین آباد که مطمئنا پیدامدهای منفی بیشماری از لحاظ  فرهنگی و بهداشتی و زیست محیطی  را نسیب منطقه میکند  کمی بفکر بهداشت و پاکیزگی این شهر زیبا و تاریخی بودند تا به امروز مطمئنا این مشکل حل میشد تا احالی محترم این شهر  مجبور نباشند بوی خیلی بد زباله را در این شب بسیار زیبا استشمام کنند.

 نیمی از شهر را متاسفانه بوی بد زباله فرا  گرفته .

جدول میزان تولید زباله در سه استان شمالی کشور

 

جدول میزان تولید زباله در سه استان شمالی کشور

استان             زباله شهری (به تن)       زباله روستایی (به تن)      مجموع (به تن)

گیلان                     1600                            900                             2500

مازندران                 1700                            600                             2300

گلستان                 500                              600                            1100

 

مجموعه باغ تاریخی عباس آباد بی شک یکی از محبوبترین سایتهای طبیعی و تاریخی در شمال ایران است

مطالبی در همین مورد :

 http://sharghnewspaper.ir/Pdf/90-03-05/11.pdf

http://www.farsnews.com/printable.php?nn=8604230181

 


عموی فیلها
ساعت ٩:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢٩  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

مردی که فیل های کامبوج را از دام انقراض نجات داد.

توضیح آدمین : ۵ شنبه هفته گذشته در "گفتگوی داغ سبز" از یک شکارچی صحبت شد که پلنگ های در حال انقراض البرز را به ضرب گلوله از پا درمیآورد. او به درخواست دامدارانی که حیواناتشان را پلنگ ها میخورند این اعمال را انجام میدهد. پلنگ، خرس، گرگ و ... که زیستگاهشان در ایران به دلیل گسترش فعالیت و سکونتگاه انسان هر روز کوچکتر میشود اجبارا برای یافتن خوراک به انسان نزدیک میشوند. اما در حال حاضر واکنش ما به بنیادی ترین نیاز حیوانات گلوله و تفنگ است. با شنیدن قضیه پلنگ خواستم این داستان حقیقی امید بخش را پس از ترجمه با شما به اشتراک بگذارم. شکی نیست که ما نیز میتوانیم با حیواناتمان برخورد دیگری داشته باشیم.
 ***

 کشور کامبوج تاریخچه طولانی در همزیستی مسالمت آمیز بین انسان و فیل دارد. معروفترین بنای این کشور، معبد سنگی "آنگور وات"، در طی قرن های ۱۲ و ۱۳ میلادی با کمک فیلها ساخته شد. فیل ها که آنزمان جمعیتشان در آسیا زیاد بود برای انسان کار میکردند : آنان مصالح ساختمانی را بر دوش میکشیدند و اجسام سنگین را جابجا میکردند.
 در طول تاریخ، بسیاری از پادشاهان کامبوج بر این بارو بودند که فیل نادر سفید برای سرزمینشان افتخار و موفقیت به ارمغان میاورد. در آیین هندو و بودایی هنوز هم فیل موجودی مقدس محسوب میشود.

 علی رغم این ریشه های فرهنگی، توسعه بی رویه در دهه های اخیر در کامبوج موجب کاهش شدید جمعیت فیلها شده است. این کشور پس از پشت سر گذاشتن دوران خشونت آمیز رژیم "خمر های سرخ" که در دهه های ۷۰ و ۸۰ کامبوج را به خاک و خون کشیدند، اکنون دوره انتقالی خود را میگذارند. در سال های اخیر کامبوج با انفجار جمعیت و توسعه بی رویه روبرو شده است که فشار شدیدی بر منابع طبیعی و به ویژه جنگل های بارانی وارد میکند. توسعه بی رویه به درگیری شدید بین روستاییان و فیلها دامن زده است. اما چرا؟

 اغلب کشاورزان کامبوجی که بسیار فقیر و کم سواد هستند به امید کسب درآمد بیشتر از زادگاه خود کوچ کرده و اغلب در حاشیه جنگل های بارانی مستقر میشوند. آنان هیچ تجربه و شناختی از جنگل، حیات وحش و فیلها ندارند. زندگی جدید آنان با راه اندازی کشتزار، قطع درختان و ساختن جاده های خاکی ... توام میشود. این دستکاریها نهایتا منجر به نابودی مسیرهای اجدادی مهاجرت فیلها میگردد.
 به علاوه، فیل ها مانند دیگر حیوانات، با از دست رفتن زیستگاهشان طبیعتا برای یافتن خوراک به کشتزارها روی میآورند و نه تنها محصول را خورده بلکه مزارع را نیز لگد مال میکنند.

 برای کشاورزان مهاجر که هیچ تجربه و شناختی از جنگل و حیات وحش ندارند، فیل مهمان ناخوانده ایست که باید از بین برود...

 ***
 توی سری‌واتانا (Tuy Sereivathana) زاده سال ۱۹۷۰ دوران کودکی خود را در روستا گذراند. پدر و مادرش که زمانی استاد دانشگاه بودند با روی کار آمدن خمر های سرخ از شهر پنوم پن فرار کرده و در روستای اجدادی خود سکونت گزیدند. آنان در طی روز به کودکان روستاهای اطراف درس داده و بعد از ظهر ها برای امرار معاش کشاورزی میکردند.

 "توی" از کودکی عاشق طبیعت شد و در سنین بالاتر این عشق را همواره در خدمت محیط زیست کشورش بکار گرفت. او با اخذ بورس در دانشگاه بلوروس در رشه جنگل شناسی به تحصیل پرداخت و سپس به کامبوج بازگشت و به عنوان جنگلبان در پارک های ملی کشورش آغاز به کار کرد. شغل جنگلبانی به وی این امکان را داد که نه تنها از نزدیک با روستائیان کار کند بلکه از این طریق او توانست دانش خود را در مورد اکوسیستم ها و مهاجرت فیل ها تکمیل کند.

 هنگامی که "توی" برای مدتی در شهرستان اجدادی خود که ۳۰ هزار نفر جمعیت داشت کار میکرد به این نتیجه رسید که روستاییان فقیر و آسیب پذیر به هیچ عنوان به تنهایی قادر به یافتن راه حل مسالمت آمیز برای پایان دادن به درگیریشان با فیلها نخواهند بود.
 اینجا بود که "توی" تصمیم گرفت با بکار گرفتن روش های ارزان و نو آورانه به آنان کمک کند. اما قبل از هر چیز، "توی" میبایست اعتماد کشاورزان را جلب میکرد تا بتواند الگوی پیشنهادی خود را به آنان القا کند.
 او هفته های متمادی با آنان در مزارعشان کار کرد تا این اطمینان متقابل به وجود آید. سپس، "توی" به آنان آموخت که چگونه از فلفلفهای تند بومی، از حصار و ترقه برای دور کردن فیلها استفاده کنند. او آنان را به ترک کشاورزی تک محصولی و روی آوردن به چرخش محصول و همچنین ترفند هایی نظیر کشت گیاهان زودرس مانند خیار تشویق کرد. امتیاز گیاهان زودرس در اینست که قبل از اینکه فیل ها متوجه قابلیت خوردن آن شوند، محصول توسط انسان برداشت شده است و به این ترتیب از ۶ محصول در سال تنها یکی از آنها توسط فیل ها خورده میشود و بس.
 او همچنین همکاری بین کشاورزان را تشویق نمود و در ساخت خانه های درختی برای دیده بانی گروهی شبانه کمک شایانی نمود.

 در سال ۲۰۰۸ با حمایت چند نهاد بین المللی، "توی" موفق به راه اندازی چهار دبستان در منطقه اجدادی خود و باز کردن پای معلمین شهری به آن شد. برای او دبستان اولین و بهترین کانون برای نهادینه کردن فرهنگ حفاظت از محیط زیست میباشد. هم اکنون هفته ای یک روز دانش آموزان این مدارس در رابطه با مسائل محیط زیستی پیرامونشان و چگونگی همزیستی مسالمت آمیز با حیات وحش آموزش میبینند.

 تلاش های بی وقفه "توی" با موفقیت زیادی همراه بوده است : در آغاز دهه ۲۰۰۰ صد ها فیل آواره سالیانه به خاطر تهاجم به کشتزارها کشته میشدند. پروژه "توی" باعث شد که از سال ۲۰۰۵ به این سو حتی یک فیل برای دفاع از مزرعه کسی کشته نشود.

 در حالیکه فیلها در سراسر آسیا در حال انقراض هستند، برنامه "عموی فیل ها" نه تنها برای روستائیان منطقه آزمایشی امید بخش واقع شده بلکه جایگاه فرهنگی و عاطفی فیل را بار دیگر احیا نموده است.

 این برنامه همچنین خطر انقراض این گونه را در کامبوج به طرز چشمگیری کاهش داده و هم اکنون به صورت آزمایشی در مناطق دیگر کشور مورد استفاده قرار گرفته است.

 آنسو تر، کشور های همجواری چون ویتنام و اندونزی که از مشکلات مشابهی در زمینه درگیری انسان با فیل رنج میبرند، الگوی "عموی فیل ها" را مورد بررسی جدی قرار داده اند.

 توی سری‌واتانا جایزه موسسه حفاظت از محیط زیست گلدمن امریکا را در سال ۲۰۱۰ به خود اختصاص داد

http://www.goldmanprize.org/2010/asia 


درگذشت استاد پرویز رجبی
ساعت ۱٢:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢۸  کلمات کلیدی:
 
درگذشت استاد پرویز رجبی ،نویسنده و ایران شناش را به دوست قدیمی و عزیزم جناب مهندس سام رجبی تسلیت گفته و برای خانواده و بازماندگان استاد طلب صبر دارم .
دیده بان میانکاله

تراژدی قتل فکها و شیرهای دریایی- محمد درویش
ساعت ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢۸  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

روز گذشته – ۱۵ فوریه ۲۰۱۲ – گزارش تصویری دردناکی در دیلی‌میل انتشار یافت که نشان از پیامد تلخ نامدیریت زباله‌های پلاستیکی در جهان دارد؛ رخدادی که بی‌شک اندیشه‌ی هر انسانی را به تأمل وامی‌دارد و این پرسش تلخ را طرح می‌سازد که ما تا به کی و تا به کجا همچنان می‌توانیم به این شیوه‌ی زندگی خودمحورانه، آزمندانه، مسئولیت‌ناشناسانه و نابخردانه ادامه دهیم؟

نگاه کنید به شیرهای دریایی دربند … به فُک‌های مرده‌ای که از فاجعه‌ای بزرگ در اقیانوس‌ها خبر می‌دهند!

راستی وقتی شرایط در سواحل آلاسکا و بریتیش کلمبیا در کانادا اینگونه است؛ دیگر چه انتظاری از خاورمیانه و آسیای جنوب شرقی داریم؟

    باور کنید آنهایی که از بالا به ما می‌نگرند و ما را می‌پایند … سخت دچار شگفتی شده‌اند از نحوه‌ی فرجام مدیریت اشرف مخلوقات بر خویشتن خویش!

 

لینک:http://mohammaddarvish.com/desert/archives/7266 


پیدا و پنهان هم فیلتر شد
ساعت ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢۸  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

وبلاگ پیدا و پنهان به مدیریت خانم الهه موسوی روزنامه نگار و فعال زیست محیطی که سالهاست مطالب و اخبار زیست محیطی در آن مورد نقد و بررسی قرار میگیرد فیلتر شد .

این در حالیست که وبلاگ محمد درویش (مهار بیابان زایی) و پس از آن اخیرا حر منصوری(دیده بان میانکاله ) نیز فیلتر شده اند .

لینک وبلاگ: http://peydapenhan1.blogfa.com/ 


رها سازی قو ی راه گم کرده در پناهگاه حیات وحش سرخانکل
ساعت ٧:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢٦  کلمات کلیدی: حیات وحش در خبرگزاریها
 بزرگنمایی
سبزپرس – گروه محیط طبیعی؛ لیلا مسروری: رئیس اداره حفاظت محیط زیست انزلی از رها سازی قوی راه گم کرده، در پناهگاه حیات وحش سرخانکل خبرداد.

 

«اکبر میغی» در گفتگو با سبزپرس گفت: این پرنده که توسط یکی از اهالی دوستدار محیط زیست در ساحل خیابان پاسداران انزلی پیدا شده و تحویل اداره حفاظت محیط زیست شهرستان شد. 
او ادامه داد: با توجه به اینکه قوها از پرندگان حمایت شده هستند این اداره نیز با نهایت حساسیت جهت مراقبتهای اولیه، این پرنده را به پاسگاه «قلم گوده» منتقل کرد. 
به گفته میغی، این قوی سرگردان طی هماهنگی با کارشناس دامپزشکی پس از اطمینان از سلامت کامل و نداشتن علائم بیماری، در پناهگاه حیات وحش «سرخانکل» رها سازی شد.
میغی افزود: رها سازی این پرنده حمایت شده زیبا با حضور آقای «حامد حقیقی» شهروندی  که قو را تحویل اداره انزلی داده بود، انجام شد.
به گزارش سبزپرس، در فصل مهاجرت پرندگان ممکن است اتفاقات این چنینی در مناطق مختلف کشور رخ دهد به همین دلیل مسئولان حفاظت محیط زیست استان های کشور همواره از مردم شهرها و روستاها درخواست می کنند که در صورت مشاهده این پرندگان و به منظور حفظ نسل آنها، مراتب را سریعا به نزدیک ترین اداره محیط زیست اطلاع دهند. 

لینک اصلی:http://isdle.ir/news/index.php?news=7897 


چرا طبیعت ایران در ایران حامی ندارد؟!
ساعت ۱۱:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢٦  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

 

محیط زیست - محمد درویش

چندی پیش یک رخداد تلخ در جنگل ابر شاهرود، بسیاری از فعالین و طرفداران محیط زیست ایران را سخت غمگین و شدیداً ناامید کرد. ماجرا از این قرار بود که گروهی از مردم ساکن در روستاهای اطراف این زیباترین جنگل ایران، تصمیم گرفتند تا شبانه به رویشگاه جنگلی موصوف حمله‌ور شده و با قطع 150 اصله درخت، بیش از یک هکتار از جنگل ابر را مخروبه کنند[1]. آنها دلیل این رفتارشان را ابراز ناخشنودی از سازمان حفاظت محیط زیست و منابع طبیعی عنوان می‌کردند، زیرا به گفته‌ی ایشان، این دو نهاد اجازه احداث و عبور جاده از این رویشگاه را نمی‌دهد. اما این نخستین یا آخرین رؤیارویی مردم محلی با سازمان متولی محیط زیست و منابع طبیعی کشور نبوده و ظاهراً نخواهد بود. رؤیارویی محیط‌بان‌ها و جنگلبان‌ها با برخی از دامداران، کشاورزان، ذغالگیران و شکارچیان حیات وحش از دیگر مصداق‌های بارز تضاد منافع بین جوامع محلی با ملاحظاتی است که منجر به حفظ محیط زیست می‌شود. این که به عنوان مثال فقط در استان چهار محال و بختیاری اعلام می‌شود سالی هزار هکتار از جنگل‌های زاگرس به ذغال بدل می‌شوند؛ این که اعلام شده و می‌شود که یکی از مهم‌ترین دلایل رخداد آتش‌سوزی در رویشگاه‌های جنگلی شمال و غرب کشور به دلیل میل کشاورزان و دامداران محلی برای تصاحب زمین بیشتر است؛ این که کشت در زیراشکوب جنگل‌های زاگرس بدون توجه به ویرانی قدرت زادآوری طبیعی این جنگل‌ها همچنان ادامه دارد، این که بحران زباله و آلودگی دیداری اغلب چشم‌اندازهای طبیعی ایران، همچنان به روند نگران‌کننده خود ادامه می‌دهد، این که دلفین‌ها همچنان در خلیج فارس به بدترین شکل ممکن کشته می‌شوند[2]، این که مردم در برابر تخریب ارزشمندترین و دیرینه‌ترین باغ گیاه‌شناسی سکوت می‌کنند[3]، همان گونه که معضل حفر غیرقانونی چاه عمیق و نیمه عمیق یا برداشت غیرقانونی و بیش از ظرفیت از چاه‌های موجود ادامه می‌یابد و همانگونه که زمین به روند نشست خود و درون‌سوزی‌اش ادامه می‌دهد[4]، همه و همه نشان از یک واقعیت تلخ اما غیرقابل انکار دارد؛ واقعیتی که می‌گوید: طبیعت ایران در ایران آنگونه که شایسته و سزاوار است، حامی و پشتیبان ندارد. دارد؟

و این چرا هنگامی پررنگ‌تر می‌شود که ببینیم، آسمان هرکجا همین رنگ نیست و در بسیاری از کشورها، فعالین محیط زیست از چنان وزن و نفوذی در ساختار قدرت برخوردارند که حتا می‌توانند فرمان تعطیلی چند نیروگاه اتمی را در آلمان، اسپانیا، ایتالیا، سوئیس و ... از رهبران سیاسی خویش بگیرند[5]. به عنوان مثال، چندی پیش وقتی خبر رسید که دولت آلمان از ادامه مشارکت در پروژه‌ی ساخت بزرگترین سد ترکیه بر روی یکی از سرشاخه‌های رودخانه فرات کناره‌گیری کرده است[6]، بسیاری با شگفتی به این خبر واکنش نشان دادند؛ امّا شگفتی بزرگ‌تر زمانی پدید آمد که همگان دریافتند، علت این کناره‌گیری، اختلافات بر سر مسایل مالی و یا نارضایتی طرف آلمانی از تعهدات و ضمانت‌های اقتصادی طرف ترک نبوده است؛ بلکه دولت آلمان در اثر فشار فعالان محیط‌زیست در این کشور از ادامه‌ی این همکاری سرباز زده و حتا خسارتی هنگفت نیز از نظر مالی را تقبل کرده است.

ماجرا این است که طرفداران محیط زیست و احزاب هوادار سبزها در آلمان به دولت دموکرات مسیحی آنجلا مرکر فشار آورده و او را تهدید کرده بودند که درصورت انصراف ندادن از این همکاری، پایه‌های کابینه‌ی ائتلافی‌اش را در پارلمان بیش از پیش خواهند لرزاند؛ اتفاقی که در ماجرای اشتوتگارت 21 هم افتاد[7] و طی آن، برخی از متنفذترین اعضای حزب مرکر و همچنین چند وزیر کابینه به دلیل آنچه "عدم توجه به ملاحظات محیط‌زیستی در پروژه 7 میلیارد یورویی احداث مترو در اشتوتگارت" عنوان کرده بودند، استعفا دادند. در رخداد احداث سد در ترکیه، البته یک تفاوت ماهوی با ماجرای اشتوتگارت هم وجود داشت؛ زیرا اگر در احداث ایستگاه مرکز مترو، بیم قطع 300 اصله درخت وجود داشت که پیامدهایش مستقیماً متوجه کیفیت محیط زیست شهروندان آلمانی می‌شد، در ماجرای احداث سد در ترکیه، چنین عقوبتی متوجه آلمانی‌ها و سرزمین‌شان نبود؛ بلکه برعکس از محل عواید مالی این همکاری مشترک و پرمنفعت، می‌توانستند کیفیت رفاه اقتصادی خویش را به ویژه در شرایط بحران اقتصادی پیش آمده در اروپا بیشتر تحکیم بخشیده و ارتقاء دهند. اما سبزها می‌گفتند: در صورت ساخت این سد، بحران بیابان‌زایی در میان‌رودان (بین‌النهرین) ابعادی وخیم‌تر یافته و بر تعداد چشمه‌های تولید گرد و خاک در کشور عراق و مناطق همجوارش (از جمله ایران) افزوده شده و بدین‌ترتیب با کاهش پایداری بوم‌شناختی منطقه، کانون‌های بحرانی فرسایش بادی فزونی خواهند گرفت و سطح سفره‌های آب زیرزمینی بیش از پیش اُفت خواهند کرد.

به دیگر سخن، وضعیتی که هم‌اکنون در کشور آلمان حاکم است و علاقه‌ای که مردم آن به حفظ گرایه‌ها و آموزه‌های محیط زیستی دارند، ابعادی فرامنطقه‌ای یافته و فعالین محیط زیست آلمانی نه‌تنها می‌کوشند تا ملاحظات محیط زیستی در آلمان به اجرا درآید، بلکه دل‌نگران وضعیت پایداری اکولوژیکی آن بخش از مناطقی هم هستند که هزاران کیلومتر با موطن اصلی‌شان فاصله دارد و حتا برای پاسخ به این دل‌نگرانی حاضرند که هزینه هم بپردازند. چرا؟ چگونه چنین مردمی در آلمان بوجود آمده و می‌کوشند تا از مظاهر رفاه مادی خود به نفع پایداری کره‌ مسکون صرف نظر کنند؟

پاسخ البته چندان دشوار نیست؛ به ویژه اگر بدانیم که بیش از نیم قرن است که در محتوای کتاب‌های درسی آلمان‌ها مضامین روشنی از ترویج انگاره‌ها و ارزش‌های محیط زیستی گنجانده شده است؛ افزون بر آن، به ندرت بتوان در آلمان نشریه یا روزنامه‌ای یافت که صفحه‌ای ثابت را به صورت روزانه، هفتگی و ماهانه به محیط زیست ملّی و جهانی اختصاص نداده باشد و مهم‌تر آن که نه‌تنها در اغلب رسانه‌های تصویری‌شان به شکلی جذاب و منتقدانه به تحلیل مسایل روز و سیاست‌های محیط زیستی حاکم بر کشور و اتحادیه اروپا می‌پردازند، بلکه ساخت فیلم‌های داستانی و انیمیشن‌های جذاب با پیام‌های روشن و اثربخش محیط زیستی هم در دستور کارشان قرار دارد. نتیجه آنکه علاقه روزافزون مردم آلمان به حفظ محیط زیست، نتیجه یک برنامه مدون و خردمندانه است که دست‌کم پیشینه‌ای 50 ساله داشته و آن ظرفیت‌سازی اطلاعاتی و فرهنگی اینک دارد میوه‌های شیرین و گوارای خود را باز پس می‌دهد.

اما شما به من بگویید آیا می‌توانید از یک برنامه ثابت محیط زیستی و منتقدانه در رسانه ملّی یاد کنید که به صورت هفتگی به تحلیل مسایل روز محیط زیست ایران و جهان بپردازد، نظیر آنچه که در حوزه ورزش (90) و سینما (هفت) شاهد پخش آن هستیم. حتا آیا می‌توانید یک صفحه ثابت محیط زیستی را در یک روزنامه‌ی پرشمارگان کشور نام ببرید که به صورت منظم و روزانه مسایل محیط زیستی را پیگیری کرده و به نقد بکشد؟ ماجرا هنگامی غم‌بارتر می‌شود که نظری به محتوای دروس موجود در مقاطع ابتدایی و متوسطه آموزش و پرورش کشورمان بیاندازیم و دریابیم که حجم آموزش‌های محیط زیستی در کتاب‌هایی که کودکان و نوجوانان ما می‌آموزند تا چه اندازه حقیر و ناچیز است. همانگونه که ردپای این آموزش‌ها و دغدغه‌ها در سریال‌ها و فیلم‌های سینمایی ما هم بسیار کم و خنثی است.

اینک دوباره به پرسش کلیدی طرح شده بر پیشانی این یادداشت برمی‌گردیم؛ آیا کسی هست که هنوز نداند چرا طبیعت ایران، آن گونه که سزاوار است، حامی ندارد؟!

--------------------------------------------------------------------------------


[1] http://hamshahrionline.ir/news-154475.aspx

[2] http://www.hamshahrionline.ir/news-159951.aspx

[3] http://www.hamshahrionline.ir/news-159398.aspx

[4] http://sharghnewspaper.ir/News/90/11/10/23312.html

[5] http://sharghnewspaper.ir/News/90/11/18/24004.html

[6] http://mohammaddarvish.ir/post-2160.aspx

[7] http://mohammaddarvish.com/desert/archives/6594

خبر اون لاین


پالایشگاه بهشهر با وجود مخالفت های فراوان احداث می شود؟!
ساعت ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢٤  کلمات کلیدی: میانکاله در نشریات و خبرگزاریها ، حیات وحش در خبرگزاریها

سبزپرس – گروه محیط انسانی: قائم مقام سازمان حفاظت محیط زیست گفت: احداث پالایشگاه در نقطه 29 میانکاله در بهشهر مورد تائید سازمان محیط زیست است و نگرانی برای اجرای این طرح ملی نیست.

به گزارش سبزپرس، «علی محمد شاعری» در نشست خبری در استان مازندران گفت: مصوبه احداث پالایشگاه در مازندران یک دوره شش ساله را می گذراند و فراز و نشیب های بسیاری در سر راه اجرای این پروژه قرار گرفته است. با توجه به شرایط خاص بندر امیرآباد و نزدیکی به کشورهای حاشیه دریای خزر، بخش خصوصی رغبت بیشتری برای احداث پالایشگاه در شهرستان بهشهر را دارد.
قائم مقام و معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اینکه در مکانیابی های اولیه، احداث پالایشگاه به واسطه همجواری با تالاب بین المللی میانکاله از منظر محیط زیست ایراد وارد شده، تصریح کرد: تالاب میانکاله در فهرست کنوانسیون رامسر است و باید از آن حفاظت کرد.
شاعری با بیان اینکه مشاور احداث پالایشگاه 29 نقطه را برای اجرای این طرح در بهشهر مطالعه کرده است، یادآور شد: پهنه 9 یا گزینه 29 در فاصله 10 کیلومتری تالاب میانکاله، 10 کیلومتری شهر بهشهر و 3.5 کیلومتری شهر نکا از نظر سازمان محیط زیست مغایرتی برای احداث پالایشگاه ندارد.
وی بیان داشت: جریان وزش باد در این نقطه به صورتی است که هیچ زیستگاهی را تهدید نمی کند و کمتر سفره های زیرزمینی منطقه را تحت تاثیر خود قرار می دهد.
شاعری گفت: پالایشگاه بهشهر با استاندارد بورو 5 و آخرین تکنولوژی روز دنیا خواهد بود و پالایش در بهشهر، هیچ مخاطره زیست محیطی ندارد.
وی افزود: تمامی فرآیندهای محصولات قابل عرضه در پالایشگاه بهشهر، با استاندارد یورو 5 بوده و هیچ نگرانی برای احداث پالایشگاه در این منطقه از منظر سازمان نیست.
بحث ها بر سر احداث پالایشگاه در شهرستان بهشهر و در نزدیکی تالاب بین المللی میلانکاله از سال ها قبل مطرح است اما با مخالفت صریح سازمان حفاظت محیط زیست، مسکوت مانده بود اما از شش سال پیش دوباره بحث ها بر سر احداث این پالایشگاه داغ شد.
بر اساس «تصویبنامه در خصوص استقرار شهرک‌های صنعتی» مصوب سوم مهرماه 1381 هیئت دولت، استقرار صنایع گروه «و» یا همان صنایع شیمیایی، پتروشیمیایی و نفت و گاز در سه استان شمالی ممنوع شده بود. اما چهار سال بعد، دولت محمود احمدی نژاد در سفر استانی سال 1385 خود به استان مازندران، این مصوبه را لغو کرد و استقرار این صنایع را با «رعایت کامل ضوابط زیست محیطی» بلامانع دانست.
پس از این تغییر در قانون، حامیان احداث این پالایشگاه بار دیگر موضوع احداث پالایشگاه بهشهر را مطرح کردند و این بار «احمدعلی مقیمی» نماینده بهشهر در مجلس شورای اسلامی از حامیان اصلی این پروژه بود.
او در 30 فروردین امسال در گفت و گو با سبزپرس سازمان حفاظت محیط زیست را به «ضعف کارشناسی» متهم کرد.
اظهارات مقیمی، در واکنش به گفته های محمد جواد محمدی زاده، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست بود که پس از کلنگ زنی احداث این پالایشگاه در سومین سفر استانی هیئت دولت به مازندران، این کلنگ زنی را «نمایشی و تبلیغاتی» خوانده بود.
مقیمی در اظهارات شدید اللحنی گفت: رئیس سازمان حفاظت محیط زیست درباره کلنگ زنی پالایشگاه گفته است که این گلنگ زنی تبلیغاتی بوده در صورتی که در مصوبات سفر استانی سوم دولت به استان مازندران بر احداث پالایشگاه در بهشهر تاکید شده و آقای رئیس جمهور و رئیس سازمان هم با آن موافقت کرده اند. 
در مصوبه سومین سفر استانی هیئت دولت به مازندران که مورد اشاره این نماینده مجلس بود، در بند هشتم آمده است: «کلنگ زنی احداث پالایشگاه‌های نفتِ حسین آبادِ بهشهر و کیاسَر با سرمایه گذاری بخش غیر دولتی.» با این حال در این بند تنها از «کلنگ زنی» صحبت به میان آمده و برای احداث پالایشگاه، حتی زمانی در نظر گرفته نشده است.
مقیمی پس از این اظهارات، سازمان حفاظت محیط زیست را تهدید به «ارائه طرح تحقیق و تفحص» کرد. از سوی دیگر علی محمد شاعری نیز در پاسخ به این تهدید گفت که «نظرات کارشناسی را فدای ملاحظات سیاسی نمی کنیم.»
هر چند که طرح تحقیق و تفحص مقیمی در صحن مجلس رای نیاورد اما طرح تحقیق و تفحص دیگری از سازمان حفاظت محیط زیست رای آورد که آن نیز به دلیل تداخل انتخابات مجلس، مسکوت باقی ماند.
با این وجود طبق اظهارات شاعری، سازمان حفاظت محیط زیست در نهایت موافقت خود را با احداث پالایشگاه در استان مازندران و تنها در فاصله 10 کیلومتری از تالاب میانکاله و شهرستان بهشر اعلام کرده است.
این در حالی است که بسیاری از فعالان و کارشناسان مستقل محیط زیست از شش سال پیش بارها مخالفت خود را با احداث این پالایشگاه اعلام کرده بودند و این پروژه را «بسیار خطرناک» توصیف کرده بودند.

http://isdle.ir/news/index.php?news=7880 لینک مطلب


وقتی محیط طیست دیگر نگران هیچ چیز نیست.چرا؟؟؟؟
ساعت ٧:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢٤  کلمات کلیدی: میانکاله در نشریات و خبرگزاریها
 

 

 بزرگنمایی
سبزپرس – گروه محیط انسانی: قائم مقام سازمان حفاظت محیط زیست گفت: احداث پالایشگاه در نقطه 29 میانکاله در بهشهر مورد تائید سازمان محیط زیست است و نگرانی برای اجرای این طرح ملی نیست.

 

به گزارش سبزپرس، «علی محمد شاعری» در نشست خبری در استان مازندران گفت: مصوبه احداث پالایشگاه در مازندران یک دوره شش ساله را می گذراند و فراز و نشیب های بسیاری در سر راه اجرای این پروژه قرار گرفته است. با توجه به شرایط خاص بندر امیرآباد و نزدیکی به کشورهای حاشیه دریای خزر، بخش خصوصی رغبت بیشتری برای احداث پالایشگاه در شهرستان بهشهر را دارد.
قائم مقام و معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اینکه در مکانیابی های اولیه، احداث پالایشگاه به واسطه همجواری با تالاب بین المللی میانکاله از منظر محیط زیست ایراد وارد شده، تصریح کرد: تالاب میانکاله در فهرست کنوانسیون رامسر است و باید از آن حفاظت کرد.
شاعری با بیان اینکه مشاور احداث پالایشگاه 29 نقطه را برای اجرای این طرح در بهشهر مطالعه کرده است، یادآور شد: پهنه 9 یا گزینه 29 در فاصله 10 کیلومتری تالاب میانکاله، 10 کیلومتری شهر بهشهر و 3.5 کیلومتری شهر نکا از نظر سازمان محیط زیست مغایرتی برای احداث پالایشگاه ندارد.
وی بیان داشت: جریان وزش باد در این نقطه به صورتی است که هیچ زیستگاهی را تهدید نمی کند و کمتر سفره های زیرزمینی منطقه را تحت تاثیر خود قرار می دهد.
شاعری گفت: پالایشگاه بهشهر با استاندارد بورو 5 و آخرین تکنولوژی روز دنیا خواهد بود و پالایش در بهشهر، هیچ مخاطره زیست محیطی ندارد.
وی افزود: تمامی فرآیندهای محصولات قابل عرضه در پالایشگاه بهشهر، با استاندارد یورو 5 بوده و هیچ نگرانی برای احداث پالایشگاه در این منطقه از منظر سازمان نیست.
بحث ها بر سر احداث پالایشگاه در شهرستان بهشهر و در نزدیکی تالاب بین المللی میلانکاله از سال ها قبل مطرح است اما با مخالفت صریح سازمان حفاظت محیط زیست، مسکوت مانده بود اما از شش سال پیش دوباره بحث ها بر سر احداث این پالایشگاه داغ شد. 
بر اساس «تصویبنامه در خصوص استقرار شهرک‌های صنعتی» مصوب سوم مهرماه 1381 هیئت دولت، استقرار صنایع گروه «و» یا همان صنایع شیمیایی، پتروشیمیایی و نفت و گاز در سه استان شمالی ممنوع شده بود. اما چهار سال بعد، دولت محمود احمدی نژاد در سفر استانی سال 1385 خود به استان مازندران، این مصوبه را لغو کرد و استقرار این صنایع را با «رعایت کامل ضوابط زیست محیطی» بلامانع دانست.
پس از این تغییر در قانون، حامیان احداث این پالایشگاه بار دیگر موضوع احداث پالایشگاه بهشهر را مطرح کردند و این بار «احمدعلی مقیمی» نماینده بهشهر در مجلس شورای اسلامی از حامیان اصلی این پروژه بود. 
او در 30 فروردین امسال در گفت و گو با سبزپرس سازمان حفاظت محیط زیست را به «ضعف کارشناسی» متهم کرد. 
اظهارات مقیمی، در واکنش به گفته های محمد جواد محمدی زاده، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست بود که پس از کلنگ زنی احداث این پالایشگاه در سومین سفر استانی هیئت دولت به مازندران، این کلنگ زنی را «نمایشی و تبلیغاتی» خوانده بود. 
مقیمی در اظهارات شدید اللحنی گفت: رئیس سازمان حفاظت محیط زیست درباره کلنگ زنی پالایشگاه گفته است که این گلنگ زنی تبلیغاتی بوده در صورتی که در مصوبات سفر استانی سوم دولت به استان مازندران بر احداث پالایشگاه در بهشهر تاکید شده و آقای رئیس جمهور و رئیس سازمان هم با آن موافقت کرده اند.  
در مصوبه سومین سفر استانی هیئت دولت به مازندران که مورد اشاره این نماینده مجلس بود، در بند هشتم آمده است: «کلنگ زنی احداث پالایشگاه‌های نفتِ حسین آبادِ بهشهر و کیاسَر با سرمایه گذاری بخش غیر دولتی.» با این حال در این بند تنها از «کلنگ زنی» صحبت به میان آمده و برای احداث پالایشگاه، حتی زمانی در نظر گرفته نشده است.
مقیمی پس از این اظهارات، سازمان حفاظت محیط زیست را تهدید به «ارائه طرح تحقیق و تفحص» کرد. از سوی دیگر علی محمد شاعری نیز در پاسخ به این تهدید گفت که «نظرات کارشناسی را فدای ملاحظات سیاسی نمی کنیم.» 
هر چند که طرح تحقیق و تفحص مقیمی در صحن مجلس رای نیاورد اما طرح تحقیق و تفحص دیگری از سازمان حفاظت محیط زیست رای آورد که آن نیز به دلیل تداخل انتخابات مجلس، مسکوت باقی ماند. 
با این وجود طبق اظهارات شاعری، سازمان حفاظت محیط زیست در نهایت موافقت خود را با احداث پالایشگاه در استان مازندران و تنها در فاصله 10 کیلومتری از تالاب میانکاله و شهرستان بهشر اعلام کرده است. 
این در حالی است که بسیاری از فعالان و کارشناسان مستقل محیط زیست از شش سال پیش بارها مخالفت خود را با احداث این پالایشگاه اعلام کرده بودند و این پروژه را «بسیار خطرناک» توصیف کرده .

لینک اصلی :http://isdle.ir/news/index.php?news=7880

پینوشت دیده بان میانکاله

ماهها قبل در زمانی که با تمام قدرت و با همکاری و همراهی خبرگزاری ها و نشریات دلسوز مخالفت خود را احداث پالایشگاه اعلام میکردیم جناب شاعری در نشستهای شبانه خود در روستای حسین آباد(محل احداث پالایشگاه) به مردم منطقه قول احداث پالایشگاه را در چند کیلومتر آنطرفتر داده بودند .

بزودی زوایای جدیدی از این موضوع روشن خواهد شد .


((دیده بان میانکاله )فیلتر شد .
ساعت ٧:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢۳  کلمات کلیدی: میانکاله در نشریات و خبرگزاریها

شب گذشته و به دلایل نامعلوم؛
«دیده بان میانکاله» فیلتر شد

 بزرگنمایی
سبزپرس – گروه تشکل ها و رسانه: وبلاگ «دیده بان میانکاله» از شب گذشته فیلتر شده است. این وبلاگ یکی از فعالترین وبلاگ های محیط زیست است که اخبار و رویدادهای پناهگاه حیات وحش میانکاله را منتشر می کند.

 

به گزارش سبزپرس، دیده بان میانکاله که توسط «حر منصوری» مدیریت می شود از شب گذشته فیلتر شده است. این در حالی است که این وبلاگ از چند روز قبل به روز رسانی نشده و مطلب جدیدی روی آن قرار نگرفته است. 
این وبلاگ یکی از فعال ترین و پربازدید کننده ترین وبلاگ های محیط زیستی فارسی زبان است که به معرفی جاذبه های طبیعی پناهگاه حیات وحش میانکاله و همچنین انعکاس فعالیت های فعالان محیط زیست در این منطقه می پردازد. 

شکستگی پای فلامینگوهای مهاجر در این منطقه، یکی از مسایلی بود که در دو ماه گذشته توسط این وبلاگ اعلام شده بود که مطالب و عکس های آن نیز در خبرگزاری های سراسری کشور منتشر شد. 

این اولین بار است که این وبلاگ فیلتر می شود اما پیش از این «مهار بیابان زایی» مشهورترین وبلاگ محیط زیستی فارسی زبان نیز فیلتر شده است. علاوه بر این «گرین بلاگ» خبر خوان خودکار وبلاگ های محیط زیستی نیز در سال گذشته دوبار فیلتر شد که هر بار پس از چند ساعت رفع فیلتر شد.

لینک یاداشت http://isdle.ir/news/index.php?news=7872   

آدرس قبلی دیده بان میانکاله:www.miankalehsit.persianblog.ir


برنامه روز جهانی تالاب ها در «تالاب گمیشان» برگزار شد
ساعت ٧:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱٦  کلمات کلیدی: حیات وحش در خبرگزاریها
سبزپرس- گروه محیط طبیعی: روز جمعه، چهاردهم بهمن ماه، برنامه «تالاب گمیشان» با همکاری انجمن کوهنوردان ایران، شاخه ساری و اداره کل حفاظت محیط زیست استان گلستان، در کتابخانه «تالاب گمیشان» برگزار شد.

 

مسئول دفتر انجمن کوهنوردان ایران، شاخه ساری در گفتگو با سبزپرس اعلام کرد که این انجمن تقویم شش ماهه ای دارد که براساس آن، برنامه های صعود و زیست محیطی را براساس مناسبت های زیست محیطی همچون روز جهانی تالاب ها، روز جهانی کوهنوردی، روز هوای پاک و... برنامه ریزی می کند.

«لطیفه بقراط» ادامه داد: بر همین اساس برای روز 14 بهمن ماه نیز برنامه ای را برای «تالاب گمیشان» در نظر گرفته بودیم که با همکاری اداره کل حفاظت محیط زیست استان گلستان و اداره حفاظت محیط زیست گمیشان در کتابخانه «تالاب گمیشان» برگزار شد.

او دکتر صفائیان، استاد اکولوژی دانشگاه مازندران و حر منصوری، از انجمن «دیده بان میانکاله» را به عنوان مهمانان این برنامه از سوی دفتر انجمن کوهنوردان ایران، شاخه ساری معرفی کرد و گفت: دکتر صفائیان درباره «تالاب سید محله» اسلاید هایی تهیه کرده بود که به مقایسه این تالاب از ده سال گذشته تا کنون پرداخته بود.

او ادامه داد: در برنامه «تالاب گمیشان» مطرح شد که مقامات مسئول و فرماندار باید ابتدا بدانند که تالاب چیست و بعد به حفاظت از آن بپردازند.

در ادامه برنامه، پس از انجام سخنرانی ها در کتابخانه «تالاب گمیشان» شرکت کنندکان در این برنامه، به همراه مدیر حفاظت محیط زیست گمیشان، برای بازدید از تالاب به تالاب گمیشان رفتند.

بقراط درباره برگزار کنندگان این برنامه گفت: انجمن حفاظت از کوهستان نکاء، انجمن دیده بان میانکاله و دفتر انجمن کوهنوردان ایران، شاخه ساری، ایلام و اسلامشهر برگزار کنندگان برنامه «تالاب گمیشان» بودند.

مسئول دفتر انجمن کوهنوردان ایران، شاخه ساری در پایان، تعداد شرکت کنندگان در این برنامه را 120 تا 140 نفر اعلام کرد و گفت: برنامه «تالا گمیشان» از ساعت 10 صبح تا 12.30 بعد از ظهر در کتابخانه تالاب برگزار شد و پس از آن نیز برای نامه بازدید از تالاب برگزار شد./ن.س

لینک خبر:http://isdle.ir/news/index.php?news=7824


مان جفت گیری وزغ های تالشی عباس اباد و نکاتی که باید به آن توجه کرد
ساعت ۸:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٥  کلمات کلیدی: فعالیتهای من ، خزنده و دو زیستان ، حیات وحش بقلم خودم

این روزها زمان جفت گیری وزغهای تالشیه .٢٠روزی طول میکشه .وزغهای تالشی ارتفاعات عباس آباد جفت جفت در تلاش هستند تا وظیفه ای که طبیعت بعهدشون گذاشته عمل کنند (بقا نسل)اما ساخت و ساز جاده و دیوار و..... مانعی هستند برای این مهم .تعداد اندکی که جاده و دیوار رو رد میکنند متاسفانه بعلت هوشیاری کمی که در این ایام خاص دارند توسط ماشینهای که در حال عبور هستند عمدی و سهوی در زیر چرخهای له میشوند .دیروز به اتفاق دوستانی که میزبانشان بودم از گروه دیده بان کوهستان و کوهنوردان دوستان محیط زیست بیش از ١۵٠ جفت از این وزغ ها را گرفته و برای جلوگیری از وقوع هر اتفاقی به محل تخمگذاریشان(دریاچه) انتقال دادیم .امیدوارم همشهریان و طبیعت دوستان عزیز بهشهری که این روزها از عباس آباد بهشهر بازدید میکنند توجهی ویژه را به این مسئله داشته باشند ودر صورت مشاهده آنها را کمک کنند تا بسلامت به مقصدشان برسند.

 


 
ساعت ۳:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٢۳  کلمات کلیدی:
میانکاله رویایی در بیداری
ساعت ٩:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۱  کلمات کلیدی: عکسهای من ، پرندگان ایران

تمام کودکی من پر بوده است از زمزمه طبیعت گاهی از زبان پرنده ها،گاهی از زبان دریا،گاهی هم از زبان جنگل...

و میانکاله بهشت زندگی ام،رویایی در بیداری،وطنم...