دیده بان میانکاله

وبلاگ شخصی حر منصوری

ایجاد شورای نظارت بر عملکردهای محیط زیستی
ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/۳٠  کلمات کلیدی: مصاحبه های من ، شورای نظارت بر عملکردهای محیط زیست

 

ایجاد شورای نظارت بر عملکرد‌های محیط‌زیستی

 

حر منصوری*

هر گاه از دست‌اندازی به اراضی ملی که من آن را غیرکارشناسی شده و سودجویانه می‌دانم حرف به میان می‌آید، حتما درباره تبعات چنین کاری صحبت می‌شود. گفته می‌شود که زمینی که قابلیت اجرای یک طرح عمرانی در آن وجود دارد، متفاوت با یک زمین کشاورزی، یک مرتع و یک زمین جنگلی است. همه می‌دانیم مراتع و جنگل‌ها که جزء اراضی ملی هستند تنها متعلق به ما نیست و فعالان زیست‌محیطی اغلب بر این واقعیت تاکید می‌کنند که آیندگان نیز از این اراضی سهمی دارند. با این وجود، در کشور ما طرح‌هایی اجرا می‌شود که حاصلی جز تخریب زمین‌های ارزشمند ندارد. درحالی که به‌نظر می‌رسد تغییر کاربری شرایط سختی دارد شاهد بوده‌ایم که دیگر نه افراد بلکه نهاد‌ها و سازمان‌های دولتی یا شبه‌دولتی موفق شده‌اند طرح‌هایشان را در اراضی ملی اجرا کنند. وقتی تخریب بسیار گسترده باشد، گاهی، موضوع به رسانه‌ها کشیده می‌شود درحالی که، واقعیت این است که در گوشه و کنار کشور واگذاری زمین‌های ارزشمند و تغییر کاربری آنها اتفاق می‌افتد و رسانه‌ها آن‌طور که باید حساسیت و توجهی به آن نشان نمی‌دهند. درنظر بگیرید در شرق مازندران می‌توان به واگذاری دو زمین 162 هکتاری و 550 هکتاری به شرکت نفت اشاره کرد. در این زمینه انتقاداتی صورت گرفته است. اکنون که زمزمه تصویب طرح «نحوه تامین غیرنقدی مطالبات پیمانکاران پروژه‌های عمرانی حمل و نقل و آب و فاضلاب» به گوش می‌رسد نیز این انتقادات وجود دارد و مسلما فعالان محیط‌زیست از سازمان محیط‌زیست خواهند خواست در ماجرا دخالت کند و جلوی این دست‌اندازی به اراضی ملی را بگیرد. همان‌طور که عنوان شد توجیهات در این زمینه پذیرفتنی نیست و از طرف دیگر این امیدواری وجود دارد که سازمان محیط‌زیست دخالتی موثر در این زمینه داشته باشد. ریاست خانم ابتکار بر این سازمان مورد استقبال فعالان محیط‌زیست و سازمان‌های مردم‌نهاد فعال در این حوزه است. 90 درصد آنها نه‌تنها موافق خانم ابتکار هستند بلکه می‌دانند او به‌دلیل عملکرد قابل‌قبول خود در این حوزه، به بهبود وضعیت کمک خواهد کرد. من اما در شرایطی که قرار است طرحی موسوم به «نحوه تامین غیرنقدی مطالبات پیمانکاران پروژه‌های عمرانی حمل و نقل و آب و فاضلاب»  به تصویب برسد به موضوع در سطحی بالاتر نگاه می‌کنم. همان‌طور که عنوان شد، قبلا نیز چنین اتفاقاتی افتاده است و بعد از این هم اتفاق خواهد افتاد. مهم این نیست که جلوی یک طرح خاص را بگیریم بلکه، علاوه بر اینکه باید از مسئولان دولتی خواست نگذارند اراضی ملی تخریب شود، باید به‌دنبال ایجاد بسترهایی بود که زمینه بروز اتفاقات مشابه را بگیرد. دولت‌ها تغییر می‌کنند و به‌تبع آنها مدیریت سازمان محیط‌زیست نیز ممکن است در آینده تغییر کند. شاید چهار سال دیگر خانم ابتکاری نباشد که ما امیدوار باشیم دخالت موثری داشته باشد به همین دلیل، فعالان محیط‌زیست به‌دنبال ایجاد شورای نظارت بر عملکرد‌های محیط زیستی هستند. در طرح اولیه‌ای که ما پیشنهاد کرده‌ایم این شورا متشکل از فعالان محیط زیست، اساتید دانشگاه، نمایندگان سازمان‌های مردم‌نهاد و... است. اگر چنین شورایی قدرت تصمیم‌گیری و نظارت داشته باشد فارغ از اینکه کدام دولت سر کار است و چه کسی رئیس سازمان محیط‌زیست است، می‌توانیم بر آنچه در حوزه محیط‌زیست اتفاق می‌افتد، نظارت کنیم. حتما تغییر کاربری و ایجاد پروژه‌های عمرانی و صنعتی در زمین‌های کشاورزی، مراتع و جنگل‌ها مورد توجه این شورا خواهد بود و آنها عملکرد‌ها را براساس قوانین بررسی خواهند کرد. اکنون فعالان محیط‌زیست در گوشه و کنار فعالیت می‌کنند اما، صدایشان پراکنده است درحالی که، واحدبودن صدا که با ایجاد شورای مذکور امکان‌پذیر است، اثربخشی آن را بیشتر خواهد کرد.

 

* کارشناس محیط‌زیست

 

http://armandaily.ir/?News_Id=62507

 

 


قاضی کازرونی نخستین حکم محیط زیستی را صادر کرد
ساعت ۸:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢۸  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

قاضی کازرونی نخستین حکم محیط زیستی را صادر کرد

تحقیق و محیط‌بانی افتخاری، جریمه شکار غیرمجاز

نخستین حکم محیط زیستی توسط یک قاضی جوان کازرونی صادر شد، حکمی که قرار است تاثیر بازدارندگی‌اش بیشتر از محبوس شدن در زندان باشد. در این حکم متهم به جای روانه شدن به زندان یا پرداخت جریمه‌های نقدی، مجبور شده است ...

زیست بوم/ غزل حضرتی: نخستین حکم محیط زیستی توسط یک قاضی جوان کازرونی صادر شد، حکمی که قرار است تاثیر بازدارندگی‌اش بیشتر از محبوس شدن در زندان باشد. در این حکم متهم به جای روانه شدن به زندان یا پرداخت جریمه‌های نقدی، مجبور شده است محیط‌بان افتخاری منطقه دریاچه پریشان شود و اطلاعاتی را در خصوص انواع گونه‌های پرندگان این دریاچه به همراه عکس و مشخصات محل زندگی و مبدا مهاجرت و عمر تقریبی آنها تهیه و به تفکیک اعلام کند. او همچنین باید در این تحقیق اعلام کند چه تعداد از این پرنده‌ها و به چه علت در حال حاضر دریاچه را ترک کرده‌اند.

 

افشین، جوان 18 ساله‌یی که 38 قطعه دراج، که از پرندگان منطقه پریشان است را در اواخر تابستان گذشته شکار کرده بود، توسط محیط‌بانان منطقه شناسایی و دستگیر شد. قاضی 30 ساله پرونده این شکارچی غیرمجاز را به پرداخت 152 میلیون ریال با تعویق یک سال محکوم کرده بود، او همچنین در این حکم اعلام کرده بود که متهم متعهد است در مدت تعویق یک ساله محیط‌بان افتخاری محیط‌‌زیست منطقه شود.

 

قاضی «ابوذر اسدی» که رییس شعبه اول دادگاه عمومی بخش جره و بالاده کازرون است، درخصوص این حکم عجیب که شاید در برخی کشورهایی که میزان حفاظت‌شان از محیط زیست از تنوع بیشتری نسبت به کشور ما برخوردار است، عجیب نباشد، خود را علاقه‌مند و طرفدار حفاظت محیط زیست دانست. او در گفت‌وگو با «اعتماد» گفت: «من خودم شخصا از علاقه‌مندان به محیط زیستم، از زمانی که به این حوزه قضایی آمدم، توجهم به دریاچه پریشان که به خاطر بی‌توجهی اکنون خشک شده است، بیشتر شد. این دریاچه بزرگ‌ترین دریاچه آب شیرین کشورمان بود که متاسفانه کم‌لطفی به آن باعث شد در حال حاضر دریاچه اوضاع خوبی نداشته باشد. در خصوص این پرونده باید بگویم، متهم زیر 18 سال سن داشت و من درصدد این بودم که رایی که صادر می‌کنم بازدارندگی‌اش برای این جوان متخلف ملموس باشد و در پیشگیری از وقوع جرم‌هایی اینچنینی برای وی موثر واقع شود.»

 

اسدی در ادامه می‌گوید: «میزان تشخیص خوب و بد از نگاه یک نوجوان 18 ساله با یک فرد بالغ متفاوت است، او در حد همسن و سالانش موضوعات را تشخیص می‌دهد، اگر من هم می‌خواستم با حکم زندان او را متنبه کنم، اتفاق موثری نمی‌افتاد. لذا درصدد این برآمدم که با حکمی که صادر می‌کنم ارزش و اهمیت محیط زیست را برای این جوان کازرونی روشن کنم. نخستین اثر را هنگام تفهیم حکم در چهره متهم و پدرش دیدم و متوجه شدم او به زشتی کارش پی برده است. افشین بعد از صدور حکم، شروع به جمع‌آوری اطلاعات کرد و در این پنج ماهی که از صدور حکم می‌گذرد در حال انجام دادن وظایف مندرج در حکمش است. او بلافاصله خودش را به محیط‌بانی دریاچه پریشان معرفی کرده و اکنون محیط‌‌بان افتخاری این مجموعه شده است.»

 

دریاچه شیرین پریشان با وسعت 43 کیلومترمربع در 12 کیلومتری جنوب شرقی شهر کازرون در حاشیه جنوبی ارتفاعات زاگرس واقع شده است. این دریاچه تا قبل از بروز پدیده خشکسالی پذیرای خیل عظیمی از پرندگان مهاجر و آبزی بود اما به دلیل خشکسالی و حفر چاه‌های غیرمجاز در اطراف آن در سال‌های اخیر با خشکی تالاب و مهاجرت شمار کمی از پرندگان به این منطقه مواجه شده است.

 

او درخصوص میزان بازدارندگی احکام صادره و حکم عجیب خود می‌گوید: «از نگاه من میزان بازدارندگی چنین احکامی قطعا بیشتر از احکامی چون زندان است، اگر غیر از این بود راغب به صدور چنین رایی نمی‌شدم، این حکم‌ها نیاز به وقت گذاشتن بیشتر است و درک شرایط بیشتر. اما این مسائل نیاز به اطلاع‌رسانی بیشتر دارد تا فرهنگ‌سازی لازم در این خصوص صورت گیرد.»

 

قاضی اسدی نخستین قاضی‌ای است که چنین حکمی را برای متخلف محیط زیست صادر می‌کند. او معتقد است قانون مجازات جدید تعلیق حکم را پیش‌بینی کرده و دست قضات را در زمینه صدور احکامی اینچنینی باز گذاشته است. او به دنبال انعکاس ماجراست، تا رایی که در روستایی کوچک در شهرستان کازرون اتفاق افتاده، پررنگ شود و آغازی باشد برای صادر‌کنندگان احکام بازدارنده. او که در زمره قاضی‌های جوان کشور قرار می‌گیرد، می‌گوید: «30 ساله بودنم نشان می‌دهد که تنها قاضی‌های نسل پیش از ما نیستند که می‌توانند دست به ابتکار بزنند، نسل ما هم سرشار از ابتکاراتی اینچنینی است که می‌تواند الگویی باشد برای صدور احکامی که تاثیر بیشتری در فرد خاطی داشته باشد.»

 

 

از قاضی مبتکر تقدیر می‌شود

 

اسماعیل کهرم، پرنده‌شناس دیرینه‌یی است که با شنیدن این خبر، از رییس سازمان حفاظت

 

محیط زیست خواسته است از این اقدام مبتکرانه قاضی کازرونی تقدیر به عمل‌ آید، درخواستی که بی‌اجابت نمانده و تقدیر خانم رییس به زودی به دست این قاضی طرفدار محیط زیست خواهد رسید.

 

اما کهرم با اشاره به حکم جالب قاضی اسدی، به «اعتماد» می‌گوید: «چند ماه پیش در لندن بودم که خبر صدور حکمی اینچنینی را برای متخلفان شکار فیل در آفریقا شنیدم، حکمی که برایشان صادر شده بود، محکوم شدن به یک سال محیط‌بانی و سرکشی به روستاهای منطقه و آشنا کردن مردم با اهمیت فیل و زرافه و شیر بود. همیشه آرزو داشتم این اتفاق در ایران بیفتد که با این حکم قاضی جوان کازرونی به آرزویم رسیدم اما ترسم این است که این جریان در حد همان منطقه بماند و همه گیر نشود.»

 

او به تاثیر حکم محیط‌بان افتخاری اشاره می‌کند و می‌گوید: «چند وقت پیش متخلفی که در مازندران دو قوچ را شکار کرده بود، به 44 ماه زندان محکوم کردند، قطعا اگر جوانی 18 ساله پایش به زندان باز می‌شد، دیگر شکار کمترین تخلفش بود، دزدی و قاچاق و جیب‌بری جرایم دیگری بود که بعد از تمام شدن دوران محکومیتش از زندان با خود سوغات می‌آورد اما تصمیم این قاضی زندگی این جوان را دگرگون کرد. این تصمیم می‌تواند شروع آموزش و فرهنگ‌سازی باشد برای دیگران، باشد که تاسی کنند.»

 

اما مدیرکل حفاظت محیط زیست استان فارس، هم با تقدیر از حکم صادره به ایرنا گفت: «قاضی دوستدار محیط زیست رسیدگی به این تخلف با توجه به اهمیت مقوله آموزش، تنویر افکار عمومی و اصلاح متخلفان، حکم خود را بر این مبنا صادر کرد.»

 

حسینعلی ابراهیمی کارنامی افزود: «این قاضی دادگستری با توجه به اینکه این شکارچی متخلف 18 سال دارد و با هدف اصلاح وی و ترویج فرهنگ

 

زیست محیطی، او را به پرداخت 152 میلیون ریال جریمه نقدی محکوم و برایش تعویق صدور حکم به مدت یک سال صادر کرد که در نهایت متهم سر از محیط‌بانی درآورد و قرار شد لیستی از پرندگان منطقه چه آنها که در محل زندگی می‌کنند و چه آنها که دریاچه را ترک کرده‌اند تهیه کند.»

 

اما صدور احکامی از این قبیل قرار است تاثیر جداگانه‌یی جدای از اثرات تنبیهی بر فرد متخلف بگذارد، اثری که او را در آینده‌یی نزدیک از طرفداران و دغدغه‌مندان محیط زیست کند و جایگاهی کاملا برعکس به او بدهد، جایگاهی که جز با آموزش و جذب فرد متخلف آن هم در سنین پایین‌تر امکان‌پذیر نخواهد بود. قاضی کازرونی قطعا در یاد علاقه‌مندان به

 

محیط زیست و محیط‌بانان می‌ماند که فرهنگی را باب کرده است که می‌توان از این راه و با ابتکاراتی از این دست، متخاصمانی که غرض‌ورزانه یا از روی ناآگاهی کمر به نابودی محیط زیست می‌بندند را روزی به پاسبانان آن تبدیل کند.

http://zistboom.com/fa/news/23958/%D8%AA%D8%AD%D9%82%D9%8A%D9%82-%D9%88-%D9%85%D8%AD%D9%8A%D8%B7%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%AC%D8%B1%D9%8A%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%83%D8%A7%D8%B1-%D8%BA%D9%8A%D8%B1%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2

 


هشدار درباره تغییر اکوسیستم خزر
ساعت ٢:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢۸  کلمات کلیدی: مصاحبه های من ، فعالیتهای من

 

هشدار درباره تغییر اکوسیستم خزر

آرمان - محمدجواد صابری: پروژه‌های انتقال آب در ایران در سال‌های اخیر همواره مورد بحث بوده است. طی سال گذشته و امسال انتقال آب از استانی به استان دیگر ابعاد تازه‌ای پیدا کرده است. در اصفهان روستاییان ناراضی لوله‌های انتقال آب را شکستند و در اهواز زنجیره انسانی انتقاد به انتقال آب کارون چندین بار تشکیل شد. در همین حال اخبار تازه‌ای از اجرای یک پروژه دیگر انتقال آب مخابره شده است و این‌بار قرار است آب دریای خزر به سمنان برود. درحال حاضر میزان شوری دریای خزر 13 گرم نمک به ازای هر لیتر است و از آنجا که قرار است 250 میلیون متر مکعب آب در سال از این دریاچه به سمنان منتقل شود بنابراین، با توجه به اینکه به ازای شیرین‌کردن هر لیتر آب 13 گرم نمک به دریاچه بازگردانده می‌شود، در طول سال و برای 250 میلیون مترمکعب میزان نمک چیزی حدود 5/32 میلیون تن خواهد شد که برای اکوسیستم خزر چنین شوری فاجعه به‌بار می‌آورد.

 

انتقال آب خزر از تائید تا تکذیب

قائم‌مقام وزیر نیرو با اعلام اینکه فاز اول مطالعه برای انتقال آب دریای خزر به سمنان انجام شده، به مهر گفته است: انتقال 200 میلیون مترمکعب آب برای مصارف شرب و صنعت در این طرح مدنظر قرار دارد. ستار محمودی با تاکید بر وجود مباحث زیست‌محیطی درباره طرح انتقال آب دریای خزر به مرکز ایران تصریح کرده است: ابتدا باید آب دریا شیرین و سپس منتقل شود و این روش اجرای طرح هم اکنون مورد تایید سازمان محیط‌زیست نیز است. با این حال، معاون دریایی سازمان محیط‌زیست گفته است: سازمان محیط‌زیست بارها مخالفت خود را با طرح انتقال آب از خزر به سمنان به‌دلیل آسیب‌های زیست‌محیطی که این اقدام برای اکوسیستم خزر دارد عنوان کرده و به هیچ عنوان تائیدیه‌ای برای اجرای هیچ یک از روش‌های اجرای این طرح صادر نکرده است. محمدرضا کرباسی با بیان اینکه اسراف و هدردادن منابع آب برای کشور اسلامی ایران که از مناطق خشک کره زمین استغیر قابل توجیه است، خاطرنشان کرده است: وزارت نیرو با سرمایه سه میلیارد دلاری که برای این طرح هزینه می‌کند می‌تواند از هدررفت میلیون‌ها مترمکعب آب در بخش کشاورزی با سرمایه‌گذاری در پروژه آبیاری تحت فشار جلوگیری کند. او با اشاره به اینکه راندمان آبیاری در کشور درحال حاضر کمتر از 30 درصد است، تصریح کرده است: با سرمایه‌گذاری در این بخش سالانه می‌توان بیش از 250 میلیون مترمکعب آب صرفه‌جویی کرد. معاون دریایی سازمان محیط‌زیست با اشاره به آسیب‌های زیست‌محیطی که این انتقال آب برای محیط‌زیست خزر به بار می‌آورد، گفته است: درصورت استفاده از آب شیرین‌کن‌ها میزان نمک دریای خزر در طول یکسال 32 میلیون تن افزوده می‌شود که این میزان شوری برای اکوسیستم خزر فاجعه زیست محیطی به بار می‌آورد.

 

انتقال آب خزر امکان‌پذیر نیست

وقتی قرار است آب از یک منطقه به منطقه دیگر منتقل شود، برخی با این ادعا که مصالح ملی بر مصالح منطقه‌ای اولویت دارد انتقادات مردم محلی را غیر قابل قبول می‌دانند. نماینده مردم لاهیجان در مجلس ارزیابی خود از طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان را با همین بحث آغاز می‌کند و می‌گوید: در اینباره بحثی نیست که منابع یک کشور به همه شهروندان آن تعلق دارد. همان‌طور که نفت جنوب تامین‌کننده بسیاری از نیازهای دیگر استان‌های کشور است اگر طرحی منطقی برای استفاده از آب شمال وجود داشته باشد کسی معترض آن نیست. ایرج ندیمی در گفت‌وگو با آرمان ادامه می‌دهد: برآورد‌ها نشان می‌دهد انتقال آب از خزر به سمنان یا هر استان دیگر اگر مشکلات زیست‌محیطی به دنبال نداشته باشد از نظر اقتصادی مقرون به‌صرفه نیست، همان‌طور که اگر توجیهات اقتصادی هم برای آن وجود داشته باشد به نظر نمی‌رسد بودجه عمرانی کشور اجازه اجرای چنین طرح‌های بزرگی را به‌ما بدهد. به گفته او بودجه عمرانی سال جاری 57 هزار میلیارد تومان بوده است که تنها شش هزار میلیارد تومان آن تامین شده است و به نظر نمی‌رسد تا پایان سال این رقم به بیشتر از 11 هزار میلیارد تومان برسد. این نماینده مجلس تصریح می‌کند: در چنین شرایطی چطور ما از اجرای طرحی حرف می‌زنیم که میلیارد‌ها تومان خرج برمی‌دارد. همچنین نماینده آستانه‌اشرفیه در مجلس به آرمان می‌گوید: عنوان شده است آب خزر به دریاچه ارومیه می‌رود، خزر به خلیج‌فارس وصل می‌شود و ... به‌نظرم مسئولان بهتر است به‌جای مطرح کردن این طرح‌های عمرانی به فکر رفع مشکلات کوچک‌تر باشند. محمدحسین قربانی ادامه می‌دهد: وزارت نیرو در ساده‌ترین خدمات خود مانده است. هنوز مزارع گیلان با شیوه‌های سنتی آبیاری می‌شود و بسیاری از روستاها برق ندارند و مردم برای دریافت یک کنتور باید شش ماه در نوبت قرار بگیرد. در چنین شرایطی حرف‌زدن درباره اجرای چنین طرح‌هایی چه معنایی دارد؟

 

برنامه‌ریزی بر اساس منابع

دستکاری‌هایی که در طبیعت انجام می‌شود، اغلب مشکلات غیرقابل پیش‌بینی و جبران‌ناپذیری به‌وجود آورده است. یک کارشناس محیط‌زیست در گفت‌وگو با آرمان عنوان می‌کند: اگر برنامه‌ریزی درستی وجود داشت استان سمنان در زمینه آب مشکل پیدا نمی‌کرد و نیازمند آب خزر نبود. دستکاری‌های انجام شده مشکل‌ساز شده است و حالا هم اگر در طبیعت دستکاری کنیم به مشکل برمی‌خوریم. حر منصوری تصریح می‌کند: همان‌طور که شاهد هستیم آمدن کشتی‌های تجاری به خزر یا برداشت منابع اکوسیستم آن را دچار مشکل کرده است. تعداد فوک‌های خزر از سه میلیون قلاده به 70 هزار قلاده رسیده است. انتقال آب خزر به سمنان نیز این مشکلات را تشدید می‌کند. همچنین نماینده لاهیجان در مجلس می‌گوید: به‌نظر می‌رسد راه‌حل مشکلات آبی استان سمنان انتقال آب خزر نیست بلکه می‌شود از نزولات آسمانی استفاده کرد به شرط اینکه برنامه‌ریزی درستی در این زمینه انجام شود. ندیمی ادامه می‌دهد: ساختن چند سد در استان و جلوگیری از به هرز رفتن آب‌ها منطقی‌تر است و به‌نظرم مسئولان به‌جای فکرکردن به طرح‌های میلیاردی به این طرح‌های کوچک‌تر فکر کنند ضمن اینکه، معتقدم اگر نهایتا قرار است طرح انتقال آب خزر به سمنان هم اجرا شود، دولت آن را انجام ندهد، بلکه کار را به بخش خصوصی بسپارد.

http://armandaily.ir/?News_Id=62894

 


نخستین تمبر اختصاصی با نماد یوزپلنگ آسیایی منتشر شد
ساعت ٩:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢٤  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

با سپاس از اداره حفاظت محیط زیست شهرستان بافق

نخستین تمبر اختصاصی با نماد یوزپلنگ آسیایی منتشر شد
۲۳ فروردین ۱۳۹۳

پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران: با تلاش اداره حفاظت محیط زیست شهرستان بافق و با همکاری شورای اسلامی شهر و اداره پست این شهرستان نخستین تمبر اختصاصی با نماد یوزپلنگ آسیایی چاپ و منتشر شد.

در طراحی این تمبر اختصاصی از تصویر یک یوزپلنگ آسیایی که توسط دوربین های تله ای در منطقه آریز بافق تهیه است و عبارت “نگذاریم بمیرد…” استفاده شده است.

فرهنگسازی جهت حفظ گونه نادر و در معرض انقراض یوزپلنگ آسیایی و آشنایی مردم منطقه و سایر نقاط کشور با حیات وحش از مهمترین اهداف انتشار این تمبر می باشد.

منطقه حفاظت شده کوه بافق، منطقه شکار ممنوع آریز و مناطق آزاد شهرستان بافق در استان یزد یکی از مهمترین زیستگاه ها و کریدورهای مهاجرتی یوزپلنگ آسیایی در کشور به شمار میروند.

http://www.iew.ir/1393/01/23/23644


همه تالاب های کشور در خطرند
ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢۳  کلمات کلیدی: میانکاله در نشریات و خبرگزاریها ، مصاحبه های من

"همه تالاب‌های کشور در خطرند"

اینکه چه درصدی از تالاب‌های کشور خشک شده‌اند یا در معرض خشک شدن قرار دارند، موضوعی است که باید مسئولان اجرایی به آن بپردازند و درباره‌اش اطلاع‌رسانی کنند. اما من به‌عنوان کسی که مدت‌ها به صورت تخصصی در این حوزه فعالیت کرده‌ام، اعلام می‌کنم همه تالاب‌های کشور در خطر هستند. امروز روز جهانی تالاب‌هاست و همین که یک روز برای این موضوع اختصاص داده شده به این معناست که تالاب‌ها نقش بسیار مهمی در محیط‌زیست و زندگی ما دارند. این موضوع در کشور ما نادیده گرفته می‌شود. اصلا در کشور ما «مرداب» نام دیگر تالاب است و بر این اساس، به نظر می‌رسد نه‌تنها برخی مسئولان اجرایی که مردم نیز نقش و اهمیت تالاب‌ها را نمی‌دانند. برخلاف اینکه تالاب، مرداب نامیده می‌شود اما، می‌شود گفت تالاب‌ها از بالاترین سطح حیاتی برخوردارند و از بین رفتن آنها تهدیدی جدی به حساب می‌آید. در کشور ما همانطور که عنوان شد، تقریبا همه تالاب‌ها درخطرند. عواملی که آنها را در معرض خطر قرار می‌دهند، متعدد است و به‌صورت کلی باید گفت هم عوامل انسانی و هم عوامل طبیعی، تالاب‌ها را تهدید می‌کنند. در قسمت‌های کم‌آب‌تر کشور مساله مهمی که حیات تالاب‌ها را تهدید می‌کند، حقابه تالاب‌هاست. آبی که به تالاب‌ها می‌آید از مناطق بالادستی تامین می‌شود و زمانی که با استفاده نادرست، سدسازی یا هر چیز دیگر جلو ورود این آب به تالاب‌ها گرفته شود، حیات آنها به خطر می‌افتد. چون در این مناطق مردم به منابع بالا دستی آب برای خوردن یا برای کشاورزی احتیاج پیدا می‌کنند، حقابه تالاب‌ها رعایت نمی‌شود. در مناطق شمالی کشور مشکل آب وجود ندارد. در این مناطق برخی مسائل دیگر، حیات تالاب‌ها را به خطر می‌اندازند. سموم کشاورزی و فاضلاب‌ها مهم‌ترین عوامل مخرب تالاب‌ها هستند. یعنی اینکه، آبی که در کشاورزی استفاده می‌شود با سمومی که مورد استفاده قرار گرفته است، آلوده می‌شود و همین آب به تالاب‌ها می‌رود و حیات جاندارانی که در آن زندگی می‌کنند را به خطر می‌اندازد. همانطور که برخی کارخانه‌ها فاضلاب خود را به این تالاب‌ها می‌ریزند و آن را تخریب می‌کنند. عامل بسیار مهمی که در تخریب تالاب‌ها اهمیت دارد دست اندازی شرکت‌های خصوصی، دولتی و شبه‌دولتی به آنهاست. در نظر بگیرید در جنوب تالاب میانکاله 72 هکتار زمین به بخش خصوصی واگذار شده است. این درحالی است که، این زمین‌ها جزو منابع طبیعی است و قابل واگذاری نیست. این واگذاری قطعا مخرب خواهد بود و حیات تالاب میانکاله را به خطر می‌اندازد. با این وجود، این اتفاق نه‌تنها درباره تالاب میانکاله که درباره بسیاری دیگر از تالاب‌ها اتفاق افتاده است. صید و شکار مساله مهم دیگری است که حیات تالاب‌ها را به خطر می‌اندازد. در این‌باره راهکاری عملی و مفید وجود دارد و آن توانمندسازی جوامع محلی است. جوامع محلی می‌توانند نقش تعیین کننده‌ای در حفظ تالاب‌ها داشته باشند به شرط اینکه، الگوهای استفاده از تالاب‌ها تغییر کند. برای مثال شکار باید جای خود را به اکوتوریسم بدهد. اگر این اتفاق بیفتد تصدی‌گری دولت نیز کمتر خواهد شد و کمتر شاهد خواهیم بود افراد و شرکت‌هایی از بیرون و برای کسب سود به تالاب‌ها تعرض می‌کنند. در عین حال افراد محلی با تغییر الگو‌های استفاده، از منافعی که طبیعت می‌تواند برای آنها داشته باشد بهره‌مند می‌شوند. باید مردم محلی آموزش ببینند که منافع آنها را شکار پرندگانی که در تالاب زندگی می‌کنند تامین نمی‌کند بلکه آنها می‌توانند سود بهتر و بیشتری از اکوتوریسم ببرند. آموزش مردم محلی نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ تالاب‌ها، جنگل‌ها، رودخانه‌ها، دریا‌ها و ... دارد و باید در برنامه‌ریزی‌ها بیش از پیش به آن توجه شود.

"حرمنصوری"

  http://armandaily.ir/?News_Id=67433

 


"آلودگی هوا" عامل تصادف ابتکار!
ساعت ٥:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢۱  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی
زباله های نوروزی
ساعت ۱٠:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/۱٩  کلمات کلیدی: زباله های نوروزی ، مصاحبه های من
زباله های نوروزی


اینم فیلم نقل قول اتاق خبر شبکه من تو 1 از من در مورد زباله های نوروی
با تشکر از ساناز قاضی زاده عزیز بخاطر پیگیری مسائل زیست محیطی کشور در شبکه manoto1

http://www.manoto1.com/news/news13372/NEWS13378


خبر خوش زیست محیطی و یک تلاش دیگر در حال رسیدن به نتیجه
ساعت ۱:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/۱۸  کلمات کلیدی: فعالیتهای من ، میانکاله در نشریات و خبرگزاریها ، اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

***** خبر ویژه و خوش در روز تولدم*****

 

دستور مستقیم مهندس جلالی رئیس سازمان جنگلها و مراتع برای توقف تصرف اراضی شاه کیله

 

اگر بیاد داشته باشید از چند ماه پیش با اطلاع رسانی جناب اقای مهندس رستمکلایی مطلع شدیم بیش از 70 هکتار از مراتع ملی جنوب تالاب میانکاله در کنار روستای امام ده( شاه کیله) توسط شرکتی به اصطلاح دانش بنیان در حال تصرف است .

پس از آن فعالیتهای پیش بینی ،برنامه ریزی و اجرا شد

اهم برنامه ها که طراحی . اجرا شد

1- تهیه گزارش تصویری از مرتع

2-جم آوری اسناد و مدارک

3- اطلاع رسانی از شبکه های اجتماعی

4- برنامه ریزی مصاحبه های زنجیره ای

5- دعوت چند خبرنگار به منطقه برای پوشش خبری

6- جمع آوری امضا و نامه به خانم ابتکار که در استان گلستان بدستشان رساندم

7- برگزاری برنامه هفته تالابها و اطلاع رسانی از این طریق با کمک دیده بان کوهستان

8-پیگیری در سازمان محیط زیست در معاونت حراست

9- تحویل نامه و طومار به رئیس سازمان جنگلها و مراتع در همایش فعالین محیط زیست در سازمان با موضوع تصرف اراضی ملی در جنوب میانکاله که در اسفند ماه سال 92 انجام پذیرفت .

تمامی فعالیتها را با کمک مستقیم مهندس رستمکلایی و حمایت اهالی روستای شاه کیله انجام دادم .

دقایقی قبل از یگان حراست سازمان با من تماسی گرفته شد و گفتند که موضوع با دستور فوری آقای جلالی در حال برسی است تا از متصرفان خلع ید شود .

 

با سپاس

حر منصوری دیده بان میانکاله

18 فروردین 93

http://www.iran-newspaper.com/?nid=5581&pid=11&type=0

https://www.facebook.com/profile.php?id=605850807&sk=photos&collection_token=605850807%3A2305272732%3A69&set=a.10151976167940808.1073741855.605850807&type=3

 


گزارش تصویری سال 93 pressTV از میانکاله
ساعت ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/۱٦  کلمات کلیدی: میانکاله در نشریات و خبرگزاریها ، مصاحبه های من

گزارش تصویری سال 93 pressTV از میانکاله
www.aparat.com/v/wMZyS


تالاب های بهشهر به سرب آلوده می شوند
ساعت ٤:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/۱٢  کلمات کلیدی: میانکاله در نشریات و خبرگزاریها ، مصاحبه های من

 

 

تالاب های بهشهر به سرب آلوده می شوند

 

پایگاه اطلاع رسانی صدای طبیعت:

حر منصوری، دیده‌بان میانکاله از آلودگی سربی تالاب های شهر بهشهر خبر می‌دهد و می گوید: هرچند هیچ سازمانی تعداد واقعی شکارچیان استان را اعلام نمی کند اما به احتمال بسیار زیاد بیش از 100 هزار شکارچی در مازنداران وجود دارد. این افراد در سال 300 فشنگ مجاز سهیه می گیرند که همه آن را هم استفاده می‌کنند.»

به گفته وی، از سوی دیگر این شکارچیان دوباره اقدام به خرید فشنگ اضافه می‌کنند. حساب وکتاب های او می گوید هر فشنگ 35 گرم سرب دارد که اگر این عدد را در 300 هزار فشنگ تقسیم ضرب کنیم عددی نجومی از سرب به دست می‌دهد که وارد محیط زیست می شود.»

این فعال محیط زیست در گفت وگو با پایگاه اطلاع رسانی صدای طبیعت ،ورود این مقدار سرب را به تالاب ها را یک خطر جدی برای محیط زیست ایران می د اند و می‌گوید:« سرب فلزی سنگین است که تاثیر بسیار زیادی روی اکوسیستم و محیط زیست منطقه دارد. »

منصوری بویژه دربارة تالاب میانکاله احساس خطر می‌کند ومی‌گوید:« آبزیان میانکاله و سایر تالاب ها از این سرب های تغذیه می کنند. از سوی دیگر آبزیان میانکاله خود توسط حیوانات و پرندگان دیگر شکار می شوند.» اما این پایان کار نیست. پرندگان هم توسط انسان‌ها شکار و مصرف می شوند. او این مساله را یک تهدید برای سلامتی انسان ها می‌داند و می گوید قطعا بررسی متخصصان به نتایج هشداردهنده می رسد. هشدارهایی که او احتمال می‌دهد در ایجاد سرطان های گوارشی دخیل باشند.

http://www.von.ir/index.php/%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C/540-%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%A8%D9%87%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%A8-%D8%A2%D9%84%D9%88%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF