دیده بان میانکاله

وبلاگ شخصی حر منصوری

کودک،محیط زیست،فوتبال
ساعت ۱۱:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٢/٢٧  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی ، کودک،محیط زیست،فوتبال

برای داشتن جامعه ای پویا و سالم که پایبند به اصول و ارزشهای انسانی است می بایست نسلی را پرورش داد که از سلامت روحی و جسمی مناسب برخوردار باشند چنین جامعه ای نه تنها خود کمترین مشکل را در مواجه با عوامل بیرونی و طبیعت خواهد داشت بلکه بعنوان الگویی برای سایر جوامع خواهد بود برای نیل به این هدف اولین و موثرترین روش آموزش است آن هم از کودکی به گونه ای که بسیاری از ارزشها در فرد نهادینه شود.

در این میان سالهاست که دوستانمان در جامعه محیط زیست دست به اقدامات اموزشی زده اند و به حق بسیاری از آنها در این راه موفق بوده اند از جمله آرش نورآقایی عزیز که با پیشنهاد پوزپلنگ آسیایی بعنوان نماد پیراهن تیم ملی فوتبال ایران در مسابقات جام جهانی2014برزیل به شناساندن گونه های حیات وحش و لزوم حفاظت بیشتر از آنها پرداخته است.

گزارش زیر از سایت ایشان در مورد  فاز اول پروژه"کودک،محیط زیست،فوتبال"که جمعه گذشته 26اردیبهشت برگزار شد،است.شما را دعوت به خواندن و لذت بردن از آن میکنم.

با سپاس

حر منصوری دبیر انجمن دیده بان میانکاله

http://nooraghayee.com/?p=25750

 


انتقال آب دریای خزر آری یا خیر؟؟؟
ساعت ٤:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٢/٢٥  کلمات کلیدی: انتقال آب دریای خزر

 

خواهش میکنم بخوانید

برنامه تلویزیونی ثریا در نیمه شب 25 اردیبهشت 1393 برنامه ای را پخش کرد که در مورد انتقال آب در کشور بود. مهمان برنامه نیز وزیر نیرو بوده که در واقع محور تمام بحث ها به نظر می رسید. اگرچه نمی توانم همه سخنان آنها و نیز ترتیب بیانشان را به ذهن بسپرم اما نظر به اهمیت موضوع برداشت خود از مضمون کلی آن برنامه را در اینجا نوشته و نقد خود بر آن را اضافه می کنم. در آن برنامه تلویزیونی یک سوال برای نظر سنجی عمومی و سه پاسخ به مضمون زیر مطرح شد:
آیا با انتقال آب از دریای خزر و دریای عمان به داخل کشور موافق هستید؟
1- بله
2- خیر
3- باید بررسی کارشناسی شود
در ابتدا ظاهرا ایرادی در سوال و پاسخ های آن دیده نمی شد اما با توجه به تجربه و شم قوی شخصی و نیز استفاده از توانایی روانشناسی براحتی حدث زدم که طراحان آن در پی پاسخ دلخواه خود هستند. در پایان برنامه با آمار حدودی زیر مواجه شدیم:
- بیش از 50 % پاسخ 3
- بیش از 30% پاسخ 1
- بیش از 10 % پاسخ 2

کارشناسانی که قرار است موضوع را بررسی کنند چه کسانی هستند؟ قطعا منظورشان وزارت نیرو و گروه کارشناسان آنها هستند همان هایی که بیش از پنجاه سال است که رودخانه های کشور را با سد سازی های خود نابود کردند. همان هایی که نتیجه اعمالشان منجر به وضعیت امروز دریاچه ارومیه شده است. در واقع پاسخ های 1 و 3 به سوال بالا یک مفهوم دارند. و اما کارگردانی برنامه و اجرای آن با محوریت وزیر نیرو به این شرح قابل تجزیه و تحلیل بود:
- وزیر نیرو بسیار سعی کرد که ملاحظات زیست محیطی را مهم جلوه دهد. اما برای کسی چون من که براحتی سخنان افراد را کد گشایی می کنم، دفاع از ملاحظات زیست محیطی توسط ایشان تنها رد گم کردن بود. دفاع از موضوعات قدیمی مانند احیای دریاچه ارومیه یا مخالفت با سد سازی های بی رویه در جو امروز جامعه به هیچ وجه شجاعت یا هنر محسوب نمی شود. در واقع اتخاذ ژست زیست محیطی امروز بسیار کارگشاست! البته در عمل همین ادعاهای زیست محیطی نیز در همین وزارت خانه تاکنون پی گیری نشده است. آیا می توان امیدوار بود که روزی وزارت نیرو تعدادی از سدها را تخریب کند؟!
- ایشان عمده مصرف و هدر رفت آب کشور را در بخش کشاورزی قلمداد کرده و سهم صنعت و مصرف شرب را ناچیز اعلام کردند و نتیجه گرفتند ما آب را از دریای خزر به داخل فلات فقط برای مصرف شرب و صنعت منتقل می کنیم نه کشاورزی. قطعا عدم اهتمام به اصول پایداری در کشاورزی که اجداد ما هزاران سال به خوبی آن را رعایت می کردند باعث هدر رفت گسترده آب در این بخش شده است. ضمن تاکید بر غیرت خودمان نسبت به کشاورزی اصیل و پایدار نیاکان مان، این سوال را مطرح می کنم که تا کی می خواهید صنعت و نیز زندگی مصرفی شهر نشینی را تطهیر کنید؟ آیا نمی دانید که 70% جمعیت کشور اکنون ساکن شهر ها هستند؟ آیا نقش کارخانه ذوب آهن در خشک شدن زاینده رود را فراموش کرده اید؟ حتی به پیامی که از بینندگان برنامه رسیده بود و در آن بر عدم اسراف تاکید می کرد پاسخی داده نشد. واقعیت این است که جمعیت کشور طی 40 سال گذشته دو برابر شده اما مصرف در زمینه های مختلف از جمله آب بین 5 تا 10 برابر شده است یعنی مصرف کنونی ما معادل جمعیتی بین 175 میلیون تا 350 میلیون نفر است! متاسفانه همیشه رشد جمعیت را مقصر نابودی منابع کشورقلمداد می کنیم در حالیکه مقصر اصلی مصرف گرایی است. در این برنامه اشاره ایی گذرا به نظر دکتر باقری شد که طبق آن با تولید بیشتر آب، مصرف آن چند برابر می شود یعنی تولید بیشتر آب، منابع آبی را کمتر می کند. پاسخ طبق معمول هیچ بود!

- بی اعتقادی به دانش بومی ایرانیان در مدیریت منابع آبی در سخنان وزیر نیرو مثل روز روشن بود. نه تنها ایشان بلکه قاطبه کارشناسان ما هنوز به این نکته توجه نکرده اند که اجداد ما هزاران سال در این کشور زندگی کرده نسل ما را بوجود آورده اند. اختراع قنات که یکی از پایه های فرهنگ ایرانی است، افتخاری است که مورد غفلت همگان است. اجداد ما در همزیستی خود با این طبیعت و اقلیم خاص آن همیشه اصول تعادل و تدریج را رعایت کرده اند و گرنه ما امروز اینجا نبودیم! وزیر نیرو از توافق با یونسکو برای تاسیس اموزشگاه خاص آب سخن می گوید اما از ثبت قنات های یزد در یونسکو سخنی به زبان نمی آورد! همزمان هموطنی کارشناس ازهلند با برنامه ثریا تماس گرفته و تاکید بر مدیریت و سیاست گذاری بجای تاکید بر مهندسی آب می کند اما تمام سخنان این کارشناس نیز به نفع وزارت نیرو مصادره می شود. آری ما کشور را بدست مهندسانی سپرده ایم که جز به توسعه به چیز دیگری نمی اندیشند. وزیر نیرو برای عقب نماندن از قافله محیط زیستی ها، از آمایش سرزمین سخن می گوید اما همچنان که گفتم چون کار موثری نمی بینم باور
نمی کنم!
- در برابر پیشنهاد تشکیل وزارت یا سازمان آب و محیط زیست، وزیر نیرو پاسخی در خور نمی دهد. البته در عوض می گوید اگر کار مدیریت آب را به دست مدیریت های کشور در بخش های کشاورزی، صنعت و محیط زیست بدهیم هر کدام از آنها به نفع خودشان عمل می کنند. منظورشان این است که مدیریت آب کشور کماکان باید در دستان وزارت نیرو(!) بماند. حال توجه کنید که "نیرو" چه ربطی به آب دارد؟ جواب این است: اساس تفکر آنها مبتنی بر تولید برق از سدها می باشد. حال این تفکر می خواهد برای انتقال آب کشور تصمیم بگیرد.

- این مقام عالی از جلسات خود با سازمان حفاظت محیط زیست در مورد انتقال آب دریای خزر خبر می دهد. جالب اینجاست که بیان می کند تاکنون سازمان حفاظت از محیط زیست با این طرح موافقت نکرده است اما ما تلاش می کنیم موافقت آن را جلب کنیم! در اینجا نوع تفکر حاکم بر این وزارت خانه بوضوح آشکار می شود: برای پیش برد پروژه های عمرانی، تمامی قوانین، مقررات و کارشناسی های زیست محیطی قابل چانه زنی است. آیا به واقع تغییری در وزارت نیرو رخ داده است یا وضعیت همان است که بود؟
- سناریوی طراحی شده در این برنامه فقط و فقط برای یک هدف بود: اتنقال آب دریای خزر به فلات ایران.
مطرح کردن انتقال آب از دریای عمان صرفا برای رد گم کردن است و بس. وزیر مربوطه در ابتدای برنامه تعدادی از خطرات زیست محیطی احتمالی برای انتقال آب از دریای خزر را بر می شمرد( یعنی اینکه ما هم بلدیم) اما در اواخر برنامه می گوید این کار منطقا خوب است و نباید کشور را از این آبها محروم کرد. ایشان حتی بیان می کند که فقط حجم کمی را از این آبها می خواهیم منتقل کنیم. این همان روش همیشگی تخریب تدریجی است یعنی فعلا لوله ای می کشیم و البته پشت پرده این سخن این است: بعدا می توانیم آن را توسعه دهیم. همان بلایی که به تدریج بر سر دریاچه ارومیه آوردند. برداشت من این است که این برنامه یک خیمه شب بازی بود برای جلب افکار عمومی برای پروژه ای مشخص.

در اینجا توجه فعالان واقعی محیط زیست را به مواردی مهم جلب می کنم. منظورم از فعالان واقعی محیط زیست همان هایی هستند که دارای فکر و قضاوت مستقل هستند و نه مقلد افراد و جریان های دیگر:
- نظر سنجی تلویزیونی به شیوه کنونی یک روش غربی تبلیغاتی است که منطقا نشان دهنده صحت و سقم چیزی نیست. درمورد برنامه مورد نظر حتی در صورت صحت چنین نظر سنجی ای نمی توان نظر چند میلیون نفر را نظر ملت ایران دانست. حتی اگر همه ملت هم نظر به تخریب محیط زیست بدهند ( هم چنان که در مورد دریاچه ارومیه خواست عمومی در گذشته صرفا توسعه و عمران بود)، پذیرفته نیست. اصولا این روش های نظر سنجی تبلیغاتی، روش هایی تجاری هستند که شایسته فعالان محیط زیست و فرهیختگان جامعه نیست. فرهنگ غربی فقط به دنبال انبوه طرفدارن است نه واقعیت. این روشی است که همه جریان ها می توانند از ان به نفع خود بهره گیرند. می توانید سوال های برنامه تلویزیونی مورد نظر را به شکلی دیگر طراحی کنید تا نتیجه آن نظر سنجی به نفع محیط زیست باشد ولی باور کنید این هم هیچ ارزشی ندارد! این هرگز عمق باور و رفتار زیست محیطی را نشان نمی دهد. در عوض هیاهو و افزودن هواداران خود، باید به دنبال نظر آنهایی رفت که به واقع در زندگی خود اصول پایداری را رعایت می کنند. وفاداران واقعی محیط زیست، نیاکان ما و اخلاف اصیل آنها هستند که با قناعت، ابتکار و صمیمیت در این سرزمین زندگی کردند. تا به فرهنگ خودمان باور نداشته باشیم مشکلات کشور بدون حل می ماند.
سیاهی لشکر نیاید به کار یکی مرد جنگی به از صد هزار
- همچنان که اشاره کردم امروز ادعاهای محیط زیستی امروز سکه رایج است. هر کسی می تواند چند موضوع زیست محیطی را به ذهن سپرده و مدعی آنها شود! در نهایت اما رفتار زیست محیطی یعنی عمل افراد ملاک است و این چیزی است که در افراد، سازمان های مردم نهاد و سازمانهای دولتی کمتر دیده می شود. این مشکلی جهانی است که در کشورمان ویژگی های خود را دارد. خطر تظاهر به طرفداری محیط زیست امروز بیشتر از گذشته است. افراد اکنون می توانند پشت نقاب محیط زیست پنهان شده کارهای مخرب خود را توجیه زیست محیطی کنند. بر ما باد هوشیاری،آزادگی وعمل.
نقد صوفی نه همه صافی و بی غش باشد ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد

آرش خیراندیش
بیست و پنجم اردیبهشت ماه یک هزار و سیصد و نود و سه هجری شمسی

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=10152199262355808&id=605850807&substory_index=0

 

 


فعالان محیط زیست اعتراض کردند
ساعت ۳:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٢/۱۸  کلمات کلیدی: فعالیتهای من ، مصاحبه های من ، اعتراض فعالان محیط زیست

فعالان محیط‌زیست اعتراض کردند

گفتگوی مهندس هومان خاکپور و اینجانب با آرمان

 

آرمان- بنفشه رنجی: شصت و سه تشکل مردمی فعال در حوزه محیط‌زیست کشور، مخالفت خود را با طرح ادغام سازمان حفاظت محیط‌زیست در وزارت جهاد کشاورزی اعلام کردند. به موجب طرح انحلال سازمان حفاظت محیط‌زیست ایران و ادغام آن با سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری ، این دو سازمان‌ پس از ادغام زیر مجموعه‌ای از وزارت جهاد کشاورزی خواهند بود و تمام امکانات، اختیارات و نیروی سازمان حفاظت محیط‌زیست در اختیار سازمان جنگل‌ها قرار می‌گیرد. گفته می‌شود هدف از این طرح که توسط 63 نماینده مجلس امضا شده است، کوچک کردن دولت، پاسخگو ساختن رئیس سازمان محیط‌زیست و جلوگیری از موازی‌کاری دو سازمان حفاظت محیط‌زیست و جنگل‌ها، مراتع و آبخیز‌داری است. از طرفی بسیاری از نمایندگان در مخالفت با این طرح موضع گرفته‌اند و عقیده دارند این طرح حفاظت از محیط‌زیست را ضعیف می‌کند. عباس رجائی، رئیس کمیسیون کشاورزی٬ آب و منابع طبیعی مجلس با تاکید بر اینکه این طرح نه به نفع محیط‌زیست کشور است و نه به نفع منابع طبیعی، گفت: شرایط فعلی کشور برای این ادغام مهیا نیست. از نظر ما مسائل زیست‌محیطی کشور اهمیت فراوانی دارند و باید در سطح بالاتری به آن رسیدگی شود. درصورت اجرای طرح ادغام هم در حوزه داخلی و هم در حوزه بین‌المللی دچار مشکلات جدی خواهیم شد.

 

بیانیه 63 تشکل مردمی

 

به گزارش مهر 63 تشکل مردمی در بیانیه خود با اشاره به مشکلات عدیده محیط زیستی در کشور، خصوصا مشکلات دریاچه ارومیه و بحران آب، نوشته‌اند: در این شرایط بحرانی محیط‌زیست کشور، ما متخصصان، کارشناسان، مشاوران، فعالان و تشکل‌های مردم نهاد محیط زیست، آب و منابع طبیعی ازنمایندگان محترم مجلس درخواست می‌نماییم که با تعیین اولویت برای مشکلات اصلی مردم شامل آب و هوا، به یافتن راهکارهای قانونی برای حل این مشکلات کمک کنند. در این بیانیه، خبر ارائه طرح انحلال سازمان حفاظت محیط‌زیست و ادغام آن در وزارت جهاد کشاورزی در شرایطی که سازمان حفاظت محیط‌زیست برای حل بحران‌های محیط زیست، نیازمند تقویت سازمانی، دریافت پشتوانه‌های قانونی محکم و تخصیص بودجه‌های متناسب از سوی مجلس است خبری بهت‌آور خوانده شده و آمده است: این طرح، سازمان حفاظت محیط‌زیست را که رئیس آن معاون ریاست جمهوری است به زیر مجموعه‌ای از یکی از معاونت‌های وزارت کشاورزی تبدیل کرده و به تضعیف کامل آن می‌انجامد. امضاکنندگان این بیانیه، طرح ارائه شده از سوی نمایندگان را در جهت خلاف نیازها و الزامات جامعه و مردم دانسته‌اند که باعث هدر رفت انرژی، منابع مالی و زمان مجلس و قوه مجریه کشور و نیز ایجاد ابهام در چرایی مطرح شدن آن، در میان مردم است. سازمان‌های مردمی امضاکنندگان این بیانیه از نمایندگان مجلس خواسته‌اند تا محیط‌زیست کشور را بیش از این مورد بی مهری و بی توجهی قرار ندهند و در جهت تقویت و انسجام هر چه بیشتر سازمان حفاظت محیط‌زیست گام بردارند. امضاکنندگان این بیانیه در پایان آورده‌اند: مسلما نمایندگان مخالف یا موافق این طرح در حافظه مردم و تاریخ کشور ثبت خواهند شد.

 

نمایندگان نگران پروژه‌های خود هستند

 

یک کارشناس محیط‌زیست در گفت‌وگو با آرمان با اشاره به اینکه طرح انحلال سازمان محیط‌زیست در شرایط فعلی بیشترین خسارت را به محیط‌زیست وارد می‌کند، گفت: در این طرح سازمان حفاظت با سازمان جنگل‌ها ادغام خواهد شد، دو سازمانی که هیچ همخوانی در وظایف و ماموریت با یکدیگر ندارند. خاکپور مطرح و پیگیری کردن این طرح را بزرگ‌ترین چالش محیط زیستی ماه‌های پایانی سال جاری و نقطه تاریکی در کارنامه مجلس نهم دانست. به گفته هومان خاکپور، دغدغه بسیار جدی دست‌اندرکاران محیط‌زیست و جنگل‌ها و فعالان این بوده است که سازمان حفاظت محیط‌زیست ساختار و منابع انسانی قوی ندارد و ایجاد ساختاری قوی یا زیر نظر رئیس‌جمهور یا وزارتخانه محیط‌زیست ومنابع طبیعی که از نظر ساختار اداری قدرتمند است می‌تواند مفید باشد. خاکپور با بیان اینکه این طرح نه‌تنها در جهت تقویت محیط‌زیست نیست بلکه در راستای تخریب محیط‌زیست و ایجاد تشکیلات ضعیف است، اظهار کرد: طرحی که توسط 63 نماینده مطرح شده است کارشناسی و علمی نیست، بلکه سیاسی است و ریشه از برداشت‌های نادرست برخی نمایندگان درباره توسعه دارد. به گفته او، برخی نمایندگان امضاکننده این طرح خواستار توسعه نامناسب با محیط‌زیست و اجرای پروژه‌های تخریب کننده در مناطق هستند، مانند جاده در جنگل ابر و احداث کارخانجات پتروشیمی در شمال کشور و حتی فلات مرکزی ایران، اصفهان، که تا به حال با مقابله سازمان حفاظت محیط‌زیست مواجه شده اعتبارات لازم به آنها داده نشده است. این فعال محیط‌زیست با اشاره به نقش سازمان حفاظت محیط‌زیست در مقابله با پروژه‌های تخریب‌گر، بیان کرد: طرح این ادغام برخوردی سیاسی در جهت کمرنگ کردن نقش سازمان حفاظت محیط‌زیست است تا نتواند در راستای صدور مجوز لازم برای احداث کارخانه‌های سنگین اقدامات بازدارنده انجام دهد.

 

طرح انحلال، تضعیف نقش نظارتی است

 

در همین زمینه یک فعال محیط‌زیست درگفت‌وگو با آرمان با اشاره به اینکه سازمان حفاظت محیط‌زیست می‌تواند تعدادی از پروژه‌هایی که نمایندگان امضا کننده به دنبال آن هستند را تحت‌الشعاع قرار دهد، گفت: نمایندگانی که خواستار انحلال سازمان حفاظت محیط‌زیست شده‌اند از شهرهای کوچکی هستند که می‌خواهند با تضعیف نقش نظارتی سازمان حفاظت محیط‌زیست اجرای پروژه شهرهای خود را تسهیل کنند. حر منصوری افزود: برای روی کارآمدن خانم ابتکار بسیار کار انجام شد تا نقش محیط‌زیست در برنامه‌های دولت را کلیدی کند، اتفاقی که در طی سال‌های گذشته نیفتاد. پروژه‌های صنعتی در مناطق شمال ایران نه تنها طبیعت مناطق را تخریب کرده است، بلکه کارگران و کارمندانی را از مناطق دیگر به آنجا آورده است و هیچ منافع مالی را عاید مردم منطقه نمی‌کند. به گفته منصوری، سازمان حفاظت محیط‌زیست نقش نظارتی بر پروژه‌هایی دارند که برچسب ملی دارند و بدون رعایت استانداردهای لازم وارد عمل می‌شوند و این طرح نقش نظارتی سازمان را ضعیف می‌کند. او با اشاره به برگزاری تجمع قانونی با حضور فعالان محیط‌زیست در اعتراض به این طرح، عنوان کرد: لغو این طرح نه‌تنها خواسته فعالان محیط‌زیست بلکه مطالبه فعالان حوزه استحفاضی نماینده‌هایی است که نامه را امضا کرده اند. فعالان محیط‌زیست باید وارد تعامل دوطرفه با نمایندگان مجلس شوند.

 

لینک خبر :

http://armandaily.ir/?News_Id=67160


شهرداری تهران مسئولیت پذیرفت
ساعت ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٢/۱٢  کلمات کلیدی: مصاحبه های من ، بحران آلودگی هوا

شهرداری تهران مسئولیت پذیرفت

 

گفتگوی احمد‌رضا رادان (جانشین فرمانده نیروی انتظامی) ،کمال الدین (عضو فراکسیون محیط زیست) ،حر منصوری (فعال محیط زیست) در مورد آلودگی هوا با روزنامه آرمان 19 دی 92

*******************************************

آرمان- بنفشه رنجی: هوای تهران همچنان در شرایط ناسالم قرار دارد و در روزهای اخیر آلودگی هوا روند افزایشی داشته است. این مسئله روز‌به‌روز بحث‌برانگیزتر می‌شود بدون اینکه تغییری در این وضعیت رخ دهد و بتوان امیدوار بود راهکارهای پایداری ارائه می‌شود تا این روند در سال‌های آینده ادامه پیدا نکند. هوای تهران در روزهای اخیر و عمیق‌بودن این بحران نیازمند مشارکت سازمان‌ها و نهادهای مختلف برای حل آن است. درحالی اظهارنظر سازمان‌های مختلف درباره آلودگی هوا به گوش می‌رسد که به‌نظر می‌رسد هر کدام از این نهادها اقدامات شدنی از طرف خود در این زمینه را کنار نهاده و به فکر اتفاقی بزرگ برای حل این بحران هستند. احمد‌رضا رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی پیرامون کاهش آلودگی هوا گفته است: با افزایش سطح خدمات در حوزه عبور و مرور مردم می‌توان تمایل مردم نسبت به عدم استفاده از خودروهای شخصی در مواقع غیرضروری را کم کرد. او همچنین بهینه‌سازی مصرف کارخانجات، جابه‌جایی و ساماندهی حمل و نقل عمومی را از جمله اقدامات لازم در راستای کاهش آلودگی هوا برشمرد. طرح جایگزینی خودروهای فرسوده هفت سال پیش مطرح شد، اما همچنان بیش از یک میلیون دستگاه خودرو با عمری بالای 20 سال که از نظر استانداردهای آلایندگی در سطح بسیار پایینی قرار دارند در خیابان‌های پایتخت تردد می‌کنند. همچنین بیش از یکهزار و 200 دستگاه مینی‌بوس فرسوده در شهر تهران تردد می‌کند که تنها 110 دستگاه از آن نوسازی شده، ضمن اینکه براساس برخی آمارها 17 هزار تاکسی فرسوده و همچنین بیش از یک میلیون موتورسیکلت از رده خارج در تهران وجود دارد. پیش از این شهردار تهران اعلام کرده است: اگر چه شهرداری هیچ‌گاه داوطلب پذیرفتن مسئولیتی نیست، اما اگر دولت مسئولیت حل آلودگی هوا را به این سازمان واگذار کند، این سازمان مسئولیت آن را می‌پذیرد. همچنین روز گذشته درحالی که نزدیک به 8 سال از مسئولیت قالیباف به‌عنوان شهردار تهران می‌گذرد، معاون برنامه‌ریزی، توسعه شهری و امور شوراها، شهرداری تهران را ذیصلاح‌ترین دستگاه برای کاهش آلودگی هوا دانسته و گفته است: اگر به قالیباف اعتبار و اختیار داده شود آلودگی هوا را پنجساله ساماندهی می‌کند. محمود صلاحی با اشاره به هزینه برآوردشده 30 یا 40 هزار میلیارد تومانی انتقال پایتخت عنوان کرد: اگر یک‌سوم این بودجه را در اختیار شهرداری قرار دهند و اختیاراتی نیز به شهرداری محول شود، بازه زمانی پنجساله برای ساماندهی کاهش آلودگی هوای شهر تهران و کلانشهرها کفایت می‌کند. در همین زمینه شهردار تهران با بیان اینکه مهم‌ترین چالش شهر تهران آلودگی هواست، حل این چالش را مستلزم مشارکت و کمک مردم، بخش‌های مختلف دولت، مجموعه شهرداری و حوزه انتظامی دانسته و گفته است: واقعیت این است که رفع آلودگی هوا بیش از آنکه مشکلات مالی داشته باشد، مشکلات ساختاری و مدیریتی دارد. اگر دولت قبول کند که این مسئولیت را به شهرداری تهران واگذار کند، من حتما مسئولیت این کار را قبول می‌کنم. قالیباف افزوده است: اما اگر کاری روی زمین بماند و از شهرداری بخواهند که عهده‌دار آن شود، در آن صورت شهرداری وارد عمل می‌شود. او اظهار کرده است: درعین حال باید بدانیم که تنها یک نفر مسئول این پدیده‌ نیست بلکه کاری است که باید با یک همکاری و نگاه فرابخشی انجام شود. در این میان برخی اعتقاد دارند که آلودگی هوا قابل حل نیست اما من این مسئله را قبول ندارم. او عنوان کرده است: در این زمینه بررسی‌های دقیقی نیز انجام داده‌ایم و برنامه مدونی هم برای حل آلودگی هوا داریم.

فرابخشی بودن بحران آلودگی هوا

در این‌باره یک عضو فراکسیون محیط‌زیست مجلس در گفت‌وگو با‌ آرمان عمیق بودن بحران آلودگی هوا و فرابخشی بودن آن را عواملی می‌داند که باعث می‌شود شهرداری به تنهایی قادر به حل آن نباشد. کمال‌الدین پیرموذن می‌گوید : آلودگی تهران و سونامی سرطان، آلودگی آب و مواد غذایی موضوعات بسیار حادی هستند که نیازمند همکاری‌های میان بخشی برای حل آن هستیم. به گفته او شهرداری تنها در زمینه‌های توسعه فضای سبز و گسترش حمل و نقل عمومی می‌تواند برای حل مشکل آلودگی هوا اقدام کند. این نماینده مجلس ریشه اصلی آلودگی هوا را سوخت‌های غیراستاندارد، کثرت واحدهای آلاینده و خودروهای غیراستاندارد عنوان می‌کند و می‌گوید: فاصه میان آنچه هست و آنچه باید باشد بسیار زیاد است، باید بنزین‌های یورو 4 به مردم عرضه شود و خودروها نیز استاندارد شوند. جلوگیری استفاده از خودروهای دودزا و سازماندهی حرکت خودروها بر عهده پلیس راهنمایی و رانندگی است. او همکاری سه قوه و دیگر نهادها و تغییر نگاه نسبت به بحران زیست‌محیطی را در حل بحران آلودگی هوا ضروری می‌داند، همان‌طور که انتقادهای شهرداری درباره عدم اختصاص اعتبار کافی در زمینه حمل و نقل عمومی را درست عنوان می‌کند. او با اشاره به اینکه در ابتدا باید طرح به‌روز و جامع هوای پاک ایجاد شود، می‌افزاید: دولت قبلی و شهرداری برای اعطای اعتبار برای توسعه حمل و نقل عمومی و مترو مشکلاتی داشتند. در کشور ما مسئولیت آلودگی هوا با دولت است و شهرداری تنها می‌تواند در این زمینه همکاری کند.

آلودگی هوا با مسئولیت یک سازمان حل نمی‌شود

از طرف دیگر یک کارشناس محیط‌زیست در گفت‌وگو با آرمان به پیچیده بودن بحران آلودگی هوا اشاره می‌کند که حل آن نیازمند همکاری بخش‌های دولتی و مردم است و نمی‌تواند تنها با مسئولیت‌پذیری یک سازمان حل شود. حر منصوری عنوان می‌کند: آلودگی هوا مسئله‌ای نیست که تنها به شهر تهران و دیگر شهرهای بزرگ مربوط باشد بلکه آلودگی شهرهای بزرگ به استان‌های مجاور نیز نفوذ می‌کند. به اعتقاد او الگوی مردم برای مصرف سوخت باید تغییر کند تا هم افت فشار گاز به‌وجود نیاید و هم مجبور نباشیم از سوخت‌های دیگر که به محیط‌زیست لطمه می‌زند، استفاده کنیم. منصوری ادامه می‌دهد: درحال حاضر افت شدید فشار گاز در شهرهای شمالی باعث شده است تا از سوخت جایگزین مازوت استفاده شود، سوختی که در دنیا منسوخ شده است و مشکلات بسیاری را به وجود می‌آورد. او باران‌های اسیدی در مناطق شمالی با آب و هوای خوب را بحرانی جدی می‌داند و می‌گوید: در مناطق خوش‌آب وهوا رطوبت باعث می‌شود سرعت نشر آلودگی افزایش یابد.

 

لینک خبر :

 http://armandaily.ir/?News_Id=64985

 


"خانه بومی میانکاله" در همسایگی فلامینگوهای صورتی
ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٢/۱٠  کلمات کلیدی: فعالیتهای من ، مصاحبه های من ، خانه های محلی

«خانه بومی میانکاله» در همسایگی فلامینگوهای صورتی

روزنامه دنیای اقتصاد - شماره ۳۱۸۶ تاریخ چاپ: ۱۳۹۳/۰۲/۰۹ بازدید: 555 بار کد خبر: DEN-798776

حسنا حاجیان*

گفته می‌شود میانکاله مهمترین تالاب ایران است، زیرا بیش از نیمی از پرندگان فصلی و ساکن دائم ایران در این تالاب به چشم می‌خورند. با سرد شدن هوا در فصول پاییز و زمستان که پرندگان مهاجر از مناطق سردسیر شمالی به این مکان معتدل سفر می‌کنند، بساط پرنده‌نگری بیش از پیش مهیا می‌شود. در این حال، برای اقامت پرنده نگران، خانه بومی میانکاله نزدیک‌ترین گزینه به پناهگاه حیات وحش میانکاله با فلامینگوهای صورتی خواهد بود.

داستان تاسیس این اقامتگاه به زمانی برمی‌گردد که حر منصوری، یک فعال محیط‌زیست از بومیان میانکاله، در وبلاگ خود درباره این منطقه می‌نوشت و عکس‌های آن را به نمایش می‌گذاشت. او در آن زمان راهنمای گردشگری نبود، اما مخاطبین وبلاگ به تدریج برای دیدن میانکاله تشویق شدند و از او خواستند تا راهنمای سفر آنان باشد. به این ترتیب او به راهنمای طبیعت‌گردی، برگزارکننده تور و بنیان‌گذار تورهای پرنده نگری در شرق مازندران تبدیل شد، اما در سال 1381، به‌دلیل فقدان اقامتگاه مناسب در آن حوالی، تصمیم گرفت اقامتگاهی را نیز راه‌اندازی کند. به این ترتیب خانه خود را – با گنجایش 20 نفر- در محله زینوند (زاغمرز) واقع در دهستان میانکاله تجهیز کرد و در اختیار گردشگرانی که عموما برای پرنده‌نگری می‌آمدند، قرار داد.

او سالانه بیش از 75 تور گردشگری را با جمعیتی بالغ بر 4500 نفر ساماندهی می‌کند. با یک حساب سر انگشتی از مخارجی که مسافران در این منطقه می‌پردازند می‌توان تخمین زد، سالانه به‌طور میانگین 200 میلیون تومان از این طریق به منطقه تزریق می‌شود. مردم محلی از بازار به وجود آمده در قالب فعالیت‌های راهنمایی گردشگران، آشپزی، خرده‌فروشی – به‌خصوص چکمه‌فروشی و حمل و نقل- منتفع می‌شوند.

توسعه طبیعت‌گردی و حذف شکار

انگیزه اصلی حر منصوری برای پرداختن به‌کار گردشگری، حفاظت ازمحیط زیست و فرهنگ بومی بوده و گردشگری شغل دوم او است. او به همراه دوستان خود در جمعیت دیده‌بان میانکاله برای حذف مقوله شکار از شیوه‌های تامین معاش افراد بومی نیز تلاش می‌کند و یکی از حرکت‌های جالبی که در این زمینه شکل داده‌اند، تشویق و فروش محصولات خانگی (مربا، ترشی و غیره) زنانی با همسران شکارچی، در نمایشگاه‌ها و فروشگاه‌های تهران و سایر نقاط است؛ مشروط بر آنکه همسرانشان شکار را ترک کنند. فعالیت‌های حر منصوری در زمینه محیط زیست خزر موارد گسترده‌ای را در بر می‌گیرد و بحث درباره محیط زیست لاجرم جزئی از روند پذیرایی از میهمانان خانه بومی میانکاله است. او همیشه شب قبل از گشت میانکاله را به آموزش اختصاص می‌دهد و با کمک فیلم و عکس گردشگران را با اکوسیستم منطقه و فرهنگ بومی آشنا می‌کند.

چطور به میانکاله برسیم؟

گردشگران برای دسترسی به میانکاله باید وارد استان مازندران شده و درصورتی که از سمت شرق می‌آیند باید به بهشهر و اگر از سمت ساری و تهران می‌آیند باید به نکا برسند. سپس به طرف منطقه «زاغمرز» حرکت کرده و با عبور از محله «لپوی» زاغمرز به یک سه راهی می‌رسند. سپس با پیمودن مسیر سمت راست به میانکاله خواهند رسید، البته باید به خاطر داشت که برای بازدید از پناهگاه حیات وحش میانکاله باید حداقل پنج روز قبل از سفر با اداره کل محیط زیست استان مازندران مکاتبه کرده و مجوز ورود به این پناهگاه را اخذ کنند. پناهگاه حیات وحش میانکاله یکی از 9 ذخیره‌گاه زیست کره موجود در ایران بوده و امید است تا با فعالیت‌های حفاظتی به پارک ملی ارتقا یابد.

*کارشناس ارشد مدیریت بازاریابی توریسم

http://www.donya-e-eqtesad.com/news/798776/

 


ماسوله و احداث جاده
ساعت ۱٠:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٢/۱٠  کلمات کلیدی: فعالیتهای من ، مصاحبه های من ، ماسوله و احداث جاده

 

احداث جاده در روستای ماسوله

 

آرمان- بنفشه رنجی: روستاهایی چون ماسوله، ابیانه، آلاشت، کندلوس و کندوان از جمله روستا‌هایی هستند که گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کنند. توسعه در این روستاها به دلیل بافت تاریخی که دارند از اهمیت بالایی برخوردار است و هر گونه پروژه توسعه باید با رعایت اصول زیست‌محیطی و حفظ میراث فرهنگی صورت گیرد. اولویت این شهرهای تاریخی بر حفظ بافت تاریخی آن است. از این‌رو، ایجاد امکانات رفاهی جدید که جمعیت زیادی را به آن مناطق روانه می‌کند اثرات تخریبی بر بافت قدیمی این مناطق خواهد داشت. بافت تاریخی و طبیعی ماسوله به عنوان میراث‌فرهنگی و طبیعی در سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری و سازمان حفاظت از محیط زیست ثبت شده است. به‌تازگی در جاده فومن به خلخال در حوالی ماسوله جاده‌ای در دست گسترش و آسفالت قرار گرفته است که سبب تخریب جنگل و قطع درختان شده است. علاوه بر این در رابطه با توسعه مناطق با بافت تاریخی، ایجاد جاده‌ها و قطع درختان، در ابتدای ماجرا قرار دارند چراکه، به گفته کارشناسان محیط زیست و میراث‌فرهنگی، توسعه و گسترش جاده‌ها جمعیت زیادی از گردشگران سامان نیافته را به آنجا می‌کشاند. همچنین احداث ساختمان‌های مسکونی، آلودگی‌هایی که انسان و ماشین به همراه دارد، احداث اماکن تفریحی مانند رستوران‌های جاده ای از دیگر نگرانی‌هایی است که در پی احداث جاده در مناطق بکر و سالم می‌آید.

 

احتمال غیر قانونی بودن احداث جاده

 

در این زمینه رئیس سازمان سبز حزب کار در گفت‌وگو با آرمان با بیان اینکه منطقه ماسوله به عنوان میراث فرهنگی و طبیعی ثبت شده، می‌گوید: وقتی چنین ثبتی صورت گرفته به نظر می‌رسد در توسعه جاده، آسفالت کردن و قطع درختان یا بررسی‌های لازم صورت نگرفته کار غیرقانونی انجام می‌شود. مقداد علیاری با بیان اینکه در اثر پهن کردن جاده و آسفالت‌ریزی درختان از بین می‌روند و محیط زیست تخریب می‌شود، ادامه می‌دهد: مسئله تنها بریدن درختان نیست، پس از بریدن درختان رفت‌وآمد انسانی به این منطقه بکر زیاد می‌شود، بعد از احداث جاده، خانه‌سازی می‌شود، این خانه‌سازی‌ها زمین لازم دارد و درختان دیگری بریده می‌شوند. به گفته او، همچنین مکان‌های تفریحی کنار جاده و جنگل‌ها که در پی گسترش جاده می‌آید سبب تخریب جنگل می‌شود. همچنین، وقتی پای انسان به منطقه بکر باز می‌شود، آن منطقه از بکر بودن خارج می‌شود و آلودگی گسترش پیدا می‌کند. این فعال محیط زیست بیان می‌کند: در جنگل ابر گلستان نیز چند سال پیش طرحی مطرح شد و دولت پیش هم قبول کرد تا در آن منطقه راهسازی شود. علیاری بیان می‌کند: خانم ابتکار از سال‌ها قبل به این کار اعتراض کردند و هنگامی که رئیس سازمان محیط زیست شدند مقابل این جریان ایستادند تا جایی که نماینده‌های مجلس طرحی را با 85 امضا ارائه دادند که سازمان محیط زیست منحل و با سازمان جنگل‌ها ادغام شود. او می‌افزاید: از خانم ابتکار انتظار می‌رود در مقابل مسئله ماسوله نیز بایستد. به گفته رئیس سازمان سبز حزب کار، کل مساحت جنگل‌های ایران شش میلیون و 400 هزار هکتار است که سه میلیون و 400 هزار هکتار آن در دامنه شمالی رشته کوه البرز و در استان‌های شمالی واقع شده است. او با بیان اینکه در رابطه با تخریب جنگل‌ها مسئله ای فراتر از قطع درختان مطرح است، می‌افزاید: بحث ورود انسان و ماشین‌ها و آلودگی‌هایی که ایجاد می‌کنند مانند آلودگی آب نیز مهم است. همچنین در بسیاری موارد جنگل‌ها برای احداث منازل و ویلا تخریب می‌شود. علیاری ادامه می‌دهد: در برخی موارد تخریب به دست دولت برای جاده و استفاده‌های دیگر انجام می‌شود. همچنین بحث بریدن درختان و استفاده از چوب آنها نیز مطرح است که در بسیاری موارد به صورت غیر قانونی و قاچاق انجام می‌شود. این فعال محیط زیست معتقد است که عملکرد مسئولان در رابطه با جنگل‌ها نقاط ضعف بیشتری داشته است تا نقاط قوت.

 

هجوم گردشگران بی‌سامان

 

همچنین یک کارشناس محیط زیست در گفت‌وگو با آرمان می‌گوید: آنچه مسلم است این است که در روستاهایی که از نظر تاریخی و طبیعی ارزش دارند و راه‌های دسترسی کمتری وجود دارد،آن منطقه کمتر آسیب می‌بیند. به گفته حر منصوری، هنگامی که زیرساخت‌های توسعه فراهم نیست و بدون ایجاد ظرفیت منطقه‌ای توسعه پیدا می‌کند، گردشگران بدون سامان به آن منطقه هجوم می‌آورند. او گردشگران بدون سامان را افرادی می‌داند که هدف خاصی برای گردشگری ندارند و تنها می‌خواهند زمانی را در جایی سپری کنند. منصوری معتقد است: یک سری استانداردها در دنیا برای توسعه مناطق تاریخی وجود دارد که در ایران رعایت نمی‌شود. این کارشناس محیط زیست ادامه می‌دهد: در دیگر کشورها یکسری امکانات به روستاییان داده می‌شود. هر چند آنها یکسری امکانات شهری را ندارند، اما دولت برایشان مشوق‌هایی را در نظر می‌گیرد تا بافت سنتی و تاریخی را حفظ کنند. منصوری، تسهیلات بدون بازپرداخت را ازجمله امکاناتی می‌داند که برای حفظ این مناطق به روستاییان داده می‌شود.

 

لزوم ثبت جهانی بافت‌های تاریخی

 

مدیر گروه گردشگری پرشیا نیز در این رابطه در گفت‌وگو با آرمان می‌گوید: در ابتدا برای تحت حمایت قرار گرفتن یک منطقه تاریخی باید این مناطق ثبت میراث فرهنگی و جهانی شوند. به گفته سیدعباسعلی امامیه، وقتی این مناطق تحت حمایت قرار گیرند باید در حفظ ساختار بومی بافت‌های تاریخی چه به لحاظ انسانی و چه به لحاظ فیزیکی که شامل دیوار‌ها و ساختمان‌ها می‌شود اقدام کرد. این فعال محیط زیست با تاکید بر اینکه برای توسعه این مناطق باید طرح‌های تفصیلی جامع در ارگان‌های بالا ارائه داد، می‌گوید: با طرح توسعه اینچنینی اقتصاد شهر، اقتصادی پویا خواهد‌بود. او معتقد است: تورهای گردشگری در ایران فلسفه حفظ محیط زیست و حفاظت از بافت‌های تاریخی را ندارند، توسعه فرهنگی نیز در این زمینه انجام نشده و افراد تنها می‌خواهند زمانی را در منطقه‌ای سپری و محیط زیست را تخریب کنند. او در رابطه با تجربیات خود از منطقه‌ای با بافت تاریخی در ژاپن می‌گوید: در این منطقه کسی اجازه ورود با ماشین را ندارد، گردشگران نمی‌توانند همراه خود غذا بیاورند و غذاهای محلی در رستوران‌هایی که تحت نظارت هستند ارائه می‌شود.

 

لینک خبر :    http://armandaily.ir/?News_Id=75313

 


دیدار خانواده قاتل و مقتول منطقه حفاظت شده "دنا"بعد از 4سال
ساعت ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٢/٦  کلمات کلیدی: اخبار وبلاگها و فعالان زیست محیطی

 

http://www.sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=386&pageno=14

دیدار خانواده قاتل و مقتول منطقه حفاظت‌شده «دنا» بعد از 4 سال

آشتی در «بادنگان»

جواد حیدریان: چهارم اردیبهشت که کوهسار دنا به مخمل علفزارهای سردسیری سبز می‌شد، درنگی بود تا رخت سیاه از تن دو طایفه در بویراحمد به در‌آید و بعد از چهارسال کدورت و جدایی، دو ایل گرد یک اجاق جمع شوند و به رسم کهن الگوهای عشایر، سرود صلح بخوانند. چهارم اردیبهشت امسال چراغ امید در دل خانواده غلامحسین خالدی و جامعه نگران سرنوشت محیط‌بان‌های دنا، روشن شد چراکه خانواده بزرگ مرحوم «محمد پایه‌گذاران» - شکارچی‌ای که در دنا کشته شد- اجازه دادند خانواده خالدی برای عرض تسلیت با آنها دیدار کنند. این اتفاق یعنی آغاز بخشش و تکریم فرهنگی که نمی‌خواهد خون را با خون بشوید! غلام محمد برادر غلامحسین خالدی درباره دیدار روز پنجشنبه دو خانواده می‌گوید: «دیداری یک‌ساعته در روستای «بادنگان» با ریش‌سفیدی بزرگان صورت گرفت و ما برای عرض تسلیت خدمت خانواده محترم پایه‌گذاران رسیدیم.»او می‌گوید: «مادرم دست پدر آقای پایه‌گذاران را بوسید. حتی همسر آقای خالدی هم در مراسم حضور داشت. همه‌چیز در نهایت حرمت بود آنطور که عرف ایل طلب می‌کرد. بزرگان نیز پا پیش گذاشتند. حجت‌الاسلام موسی اعظم امام‌جمعه موقت شهر یاسوج، مراتب تسلیتی را به نمایندگی از خانواده خالدی و همه آنها که نگران وضعیت محیط‌زیست بودند به خانواده پایه‌گذاران ابلاغ کرد. از سوی خانواده پایه‌گذاران نیز روحانی معظمی تسلیت را پذیرفتند و از حضور مردم تشکر کرد.»غلام‌محمد می‌گوید: «ما باید دست پر می‌رفتیم چراکه در پاسخ به این بزرگواری باید نهایت تلاشمان را می‌کردیم. 500 نفر از بزرگان و ریش‌سفیدان و معتمدان محلی در سراسر بویراحمد، خدمت خانواده مرحوم پایه‌گذاران رسیدیم. آنها بی‌اندازه به ما احترام گذاشتند. واقعا شرمنده این همه احترام شدیم.»به گفته برادر محیط‌بان محکوم به اعدام دنا، صحبتی به‌صورت رسمی برای بخشش صورت نگرفت اما در عرف فرهنگ ایلیاتی وقتی چنین اجازه‌ای داده شده یعنی زمینه برای آشتی فراهم شده است. او می‌گوید در روزهای آینده گروهی برای مذاکره نهایی اعزام می شوند.عطر بهار همه جا پیچیده و موسم صلح و سازش سر رسیده است اما حیات وحش منطقه حفاظت‌شده دنا در بیم تکرار حوادث این سال‌ها بر خود می‌لرزد. چراکه گزارش‌های محلی از دنا نشان می‌دهد روند کاهش جمعیت حیات‌وحش با احکام صادرشده برای محیط‌بان‌ها رابطه‌ای مستقیم دارد و هر روز، زور شکارچی‌ها بر بیم محیط‌بان‌ها می‌چربد و در پاره‌ای مواقع محیط‌بان‌ها خود اقدام به شکار کرده و متاسفانه با شکارچیان همکاری می‌کنند. 24 تیر سال 89 تنگه «شملیه‌دان» میمند، «ارتفاعات خاکی» و «منطقه میشک شور بزرگ» دنا، شاهد حادثه‌ای بود که غلامحسین خالدی محیط‌بان دنا را تا امروز به زندان انداخته و حکم اعدامش را نیز تایید کرده است. بیش از چهارسال حبس برای خالدی و البته تلاش‌های نافرجام سازمان محیط‌زیست و فعالان حوزه‌های اجتماعی برای نجات او از چوبه‌دار گذشت! روز حادثه بی‌شک در یاد افکار عمومی و مهم‌تر از همه در ذهن غلامحسین خالدی و مدیران سازمان محیط زیست و همین‌طور متولیان تنظیم قوانین حمل اسلحه، برای همیشه خواهد ماند. روزی که، 500متر مانده به قله قدویس در چهارهزارو400متری دنا، چهار شکارچی با لاشه یک «کل» با ماموران محیط‌بانی دنا مواجه می‌شوند و در سراشیبی یک تپه، شکارچی‌ها بعد از ایست ماموران به سمت آنها شلیک می‌کنند. «درگیری با تیر هوایی آغاز می‌شود. غلامحسین خالدی با دو شکارچی که به روی او چاقو کشیده بودند درگیر می‌شود. دو شکارچی دیگر با تفنگ برنو این حادثه را نظاره می‌کنند. او به همراه همکارانش با شکارچیان گلاویز شده و در‌گیرو‌دار این جدال، 12 گلوله از پنج اسلحه کلاشنیکف شلیک می‌شود و ناگهان «محمد پایه‌گذار» نقش بر زمین می‌شود.»این حادثه بیش از هزارو300 روز است که غلامحسین خالدی را به سرنوشت اسعد تقی‌زاده دچار کرده است. محیط‌بان دیگر دنا که باز هم در پارک ملی دنا و به جرم جدالی مسلحانه به قتل مرحوم «اسماعیل رضایی» به اعدام محکوم شد و بیش از پنج‌سال است پشت میله‌های زندان در انتظار بخشش مانده است. سازمان حفاظت محیط‌زیست اگرچه آن روزهای آغازین شکل‌گیری پرونده محیط‌بان‌ها، معصومه ابتکار را در راس مدیریتش نداشت اما مدیران این سازمان در کهگیلویه‌وبویراحمد با امروز هیچ فرقی نکرده‌اند و از زمان مدیریت آقای محمدی‌زاده همچنان در مسند مدیریت هستند. مدیرانی که به گواهی خانواده‌های مقتول و قاتل، خود از علل کش‌آمدن ماجرای نافرجام بخشش بین خانواده‌ها محسوب می‌شوند. روند افزایش شکار در مناطق حفاظت‌شده کهگیلویه‌وبویراحمد نشان می‌دهد در این مدت سازمان محیط‌زیست هیچ تدبیری برای کنترل وضعیت وخیم این مناطق نکرده است. باید گفت تمام محیط‌بان‌های ایران در مناطق حفاظت‌شده با مشکلات شدیدی مواجه‌اند و قوانین ناقص و حمایت ناقص قضایی توانسته انگیزه بسیاری از آنها را از بین ببرد. با این حال مرور وضعیت پرونده این محیط‌بان طبق اسنادی که «سیدرمضان روانگرد» و «فیض‌الله افشار» وکیل‌های محیط‌بان خالدی در اختیار «شرق» قرار داده‌اند، نشان می‌دهد؛ خالدی به همراه چهار همراه دیگرش مجوز حمل سلاح به‌عنوان ضابط قضایی و حکم ماموریت از سازمان محیط‌زیست را در جیب داشتند. آنها برای برخورد با شکارچیان مسلح به ارتفاعات دنا رفتند تا طبق گزارشی که منابع محلی در اختیار آنها گذاشته بودند، از کشتار بیشتر حیات وحش جلوگیری کنند، که حادثه خلق شد. بعد از باز‌سازی صحنه جرم، آنطور که وکلای پرونده محیط‌بان دنا می‌گویند، سه قاضی دادگاه کیفری باوجود واردبودن 15 ایراد اساسی به پرونده، حکم به قاتل‌بودن خالدی داده‌اند. حکمی که با کشف اشکالات بیشتر با اعتراض وکلا به دادگاه تجدیدنظر رفت اما بعد به صورت نهایی رای به اعدام خالدی داد. با این حال مرور وضعیت پرونده این محیط‌بان طبق اسنادی که «سیدرمضان روانگرد» و «فیض‌الله افشار» وکیل‌های محیط‌بان خالدی در اختیار «شرق» قرار داده‌اند نشان می‌دهد خالدی به‌همراه چهار همراه دیگرش مجوز حمل سلاح به‌عنوان ضابط قضایی و حکم ماموریت از سازمان محیط‌زیست را در جیب داشتند. آنها برای برخورد با شکارچیان مسلح به ارتفاعات دنا رفتند تا طبق گزارشی که منابع محلی در اختیار آنها گذاشته بودند، از کشتار بیشتر حیات‌وحش جلوگیری کنند، که حادثه خلق شد. بعد از باز‌سازی صحنه جرم، آنطور که وکلای پرونده محیط‌بان دنا می‌گویند، سه قاضی دادگاه کیفری با وجود واردبودن 15 ایراد اساسی به پرونده، حکم به قاتل‌بودن خالدی داده‌اند؛ حکمی که با کشف اشکالات بیشتر با اعتراض وکلا به دادگاه تجدیدنظر رفت اما بعد به‌صورت نهایی رای به اعدام خالدی داد.

لینک خبر :

 http://sharghdaily.ir/?News_Id=32622

 


سنقر تالابی
ساعت ۱۱:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٢/٦  کلمات کلیدی: سنقر تالابی ، پرندگان ایران

 

سالهاست در طبیعت بودن به من آموخته

آموخته که راز سلامت و من و سرزمینم در برق چشمان تو خلاصه میشود.

سلامت روح و جسم

بمان و زنده باش پرنده اقبال من و نسلم که بدون وجود و حضورت عصبیت و فشار جامعه انسانی را بدست خودش از بین خواهد برد .

بمان تا فرزندانم معنی زیبایی را بدانند چیست

بدانند که زیبایی خاص طبیعت است،نه محصولات بشر

بدانند که دیدن پروازت روح زنگ زده بشر را بپرواز در می آورد

بیشتر از هر موجودی دوستت دارم

بمان بمان

************************

سنقر تالابی

رده:پرندگان

راسته:شاهین سانان-falconiformes

سنقرها-harriers

نام علمی:Circus aeruginosus

نام انگلیسی:Marsh Harrier

پراکندگی سنقر تالابی

سنقر تالابی در گذشته از پرندگان بومی ایران بشمار می آمده و در کل پرنده‌ای‌ست نیمه مهاجر .

در حال حاضر نادر و کمیاب است که در فصل زمستان به ندرت دیده می شود .!

زیستگاه سنقر تالابی

تقریبا همیشه در باتلاق‌ها و تالابهائی که مناطق پوشیده از نیزارهای انبوه دارند دیده می شود .

آشیانه بزرگ خود را معمولا در نیزارهای محصور در آب می سازد .!

وضعیت حفاظتی سنقر تالابی:

هنوز برنامه حفاظتی خاصی برای این پرنده در نظر گرفته نشده است.

 

منبع اطلاعات:

www.iranbirds.com