دیده بان میانکاله

وبلاگ شخصی حر منصوری

دولت عجله نکند "گفتگو با حر منصوری "
ساعت ۸:٥٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱/٢۳  کلمات کلیدی: مصاحبه های من

صفحه جامعه: حر منصوری عبدالملکی- مساله واگذاری حفاظت از محیط‌زیست به مردم نیازمند بنای زیرساخت‌ها و نظارت بسیار دقیق از طرف دولت است و دولت نباید درباره آن عجله کند.در این روش مدیریت مناطق حفاظت شده به موسسات یا سازمان‌های مردم‌نهادی که به طور کامل بر مناطق اشراف دارند و از نظر علمی، تجهیزات و نیروی ان سانی شرایط لازم را دارا هستند سپرده می‌شود.
در این صورت بسیاری از هزینه‌ها حذف خواهد شد و نتیجه‌ای موفقیت‌آمیز در بر خواهد داشت.اما در بحث واگذاری مناطق حفاظت شده و توسعه گردشگری در این مناطق، ما با سرمایه‌گذاری یا مدیریت در منطقه توسط مردم مخالفتی نداریم بلکه حرفمان این است که دولت، مردم و موسسات اگر برای این مدیریت و حفاظت حضور دارند نباید اجازه راه‌اندازی تاسیسات و ایجاد امکانات گردشگری در این مناطق را داشته باشند. برای نمونه بسیار خوب است که بخش‌خصوصی مسوولیت نگهداری میانکاله را به‌عهده بگیرد چراکه در مدیریت منابع، اصلی به نام «اهمیت نقش بهره‌برداران در مدیریت منابع» وجود دارد که حضور بهره برداران جوامع بومی را پر اهمیت می‌کند. اگر مردم محلی در حفظ مناطق ذی‌نفع باشند، احساس تعلق و مسوولیت‌پذیری بیشتری در آنها به حفاظت درست از مناطق می‌انجامد. به طور مثال جزیره آشوراده از نظر زیست‌محیطی سالی یک میلیارد تومان هزینه دارد، اگر دولت 800 میلیون از این میزان را به سازمان مردم نهاد محلی بدهد، مدیریت را به آنها بسپرد و همزمان نظارت سختی روی آن انجام بدهد نتیجه بسیاری خوبی خواهد داشت تا اینکه ماشین، قایق و تجهیزات دیگر را به یک کارمند محیط‌زیست بدهد که بجز حقوق ماهانه نفعی به او نمی‌رساند. اینجا بحث مدیریت محلی مطرح است، یعنی همه تصمیم‌گیری‌ها لحظه‌ای و با توجه به بحران گرفته می‌شود. برای نمونه 10 ماه پیش بود که هشدار دادم در کنار میانکاله جاده‌ای در در حال ساخت است؛ تا مسوولان بخواهند این مساله را به جلسه برسانند، جاده ساخته شد و جلسات مدام عقب افتاد. در حال حاضر زیرساخت‌های این جاده ساخته شده و آماده آسفالت کردن است در حالی که اگر مدیریت داخلی و محلی بود و نظارت دولت بر آن نیز وجود داشت شاهد این اتفاق نبودیم. به طور قطع در آینده نزدیک دولت مجاب خواهد بود که عرصه‌های طبیعی را به مردم بسپرد اما لازم است برای واگذاری حفاظت زیرساخت‌های لازم مهیا شود و نظارت قوی از طرف دولت وجود داشته باشد. برای نمونه در میانکاله در تعطیلات نوروز اجازه می‌دهند مردم به این منطقه وارد شوند و از آن بازدید کنند. اگر موسسات مدیریت این مساله را به عهده بگیرند می‌توانند به‌گونه‌ای به موازات توسعه پایدار بهره‌برداری انجام دهند که فشار اکولوژیکی به منطقه وارد نکند.همچنین حضور پروژه‌های توانمند‌سازی در این روش بسیار موثر خواهد بود. برای نظارت این عرصه‌ها توسط مردم،لازم است در ابتدا عرصه‌ها به صورت پایلوت به مردم (سارمان‌های مردم نهاد محلی، شوراها و هیات امناها) با قرارداد‌های کوتاه‌مدت سپرده شود تا کار را به درستی انجام دهند. بعد از آن عملکرد آنها ارزیابی شود و میزان موفقیتشان بررسی شود تاکید می‌کنم که در این زمینه دولت نباید عجله کند و لازم است در ابتدا زیرساخت‌ها را مهیا کند.
واگذاری یا مشارکت مردم
مهناز همتی - آیا دولت می‌خواهد یک وظیفه حاکمیتی را به مردم واگذار کند؟ آقای روحانی، رییس‌جمهور اخیرا با اشاره به اینکه جنگل‌هایی که محل تردد مردم بوده بهتر حفظ شده، تاکید کرده که حفاظت از جنگل‌ها و محیط‌زیست باید به مردم واگذار شود. البته ایشان اضافه کرده‌اند که دولت باید بر این حفاظت نظارت کلی داشته باشد.
گمان نمی‌رود که منظور رییس‌جمهور از این سخن واگذاری به معنای رفع تکلیف حاکمیت از آن باشد، چه آنکه آقای روحانی به عنوان یک حقوقدان به خوبی آگاه است که مسوولیت‌های حاکمیتی قابل واگذاری نیست. اما احتمالا ایشان می‌خواسته بر این نکته پای فشارد که مردم بسیار بهتر و بیشتر از دولت برای محیط‌زیست دلسوزی و از آن حفاظت می‌کنند. این ادعا در کلیت خود می‌تواند درست باشد. زمانی که مردم یک منطقه با محیط‌زیست زندگی کنند و محیط‌زیست بخشی از زندگی‌شان شود، لاجرم برای بقا و حفاظت از آن تلاش می‌کنند اما اگر قرار باشد محیط‌زیست محل منفعت‌طلبی همین مردم و شهروندان ایرانی باشد، گاهی خشونت و بی‌رحمی جای توجه و دلسوزی را می‌گیرد. از ابتدای سال تاکنون پنج قلاده پلنگ در نواحی مختلف به قتل رسیده‌اند. سال گذشته نیز بارها به جانوران مختلف حمله شد که در شدید‌ترین آن یک قلاده خرس قهوه‌ای به صورت نیمه‌جان و با زخم‌های شدید در یکی از نواحی شمالی کشور یافت شد. در مورد نگهداری از مراتع و جنگل‌ها نیز گاهی این ضرب‌المثل روسی که چیزی که مال همه باشد مانند این است که مال هیچ کس نیست به یاد آورده می‌شود. چرای خارج از کنترل احشام و دام‌های روستاییان، ایجاد آلودگی‌های ناشی از ریختن زباله در طبیعت، برداشت غیرقانونی و غیرمجاز آب از سفره‌های زیرزمینی و ... از موارد تخریب‌کننده محیط‌زیست است که اتفاقا ارتکاب آن به قشر خاصی تعلق ندارد و نمی‌توان انجام این اعمال مخرب محیط‌زیست را به قشر خاص یا افراد خاصی محدود دانست. به طور کلی و بجز موارد استثنای انسانی یا جغرافیایی، بشر همواره میان منافع خویش و حفاظت از زمینی که در آن زندگی می‌کند، منافع آنی و زود گذر را در اولویت قرار داده است. از این بابت سپردن این مسوولیت مهم به دست کسانی که یا به طور سلیقه‌ای و بر‌اساس دریافت خود از مسایل، اجرای حفاظت از محیط‌زیست را انجام می‌دهند یا بر‌اساس منافع خود به رویه‌های حفاظت از محیط‌زیست چیزی اضافه یا کم می‌کنند، شاید چندان عاقلانه نباشد. آنچه بهتر بود آقای روحانی روی آن تاکید می‌کرد و اجرای آن را دستور می‌داد، جلب مشارکت موثر و گسترده شهروندان ایرانی درباره حفاظت از زیست بوم و از آن موثر‌تر و مهم‌تر، دخیل کردن شهروندان هر منطقه از کشور درباره برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری حفاظت از محیط‌زیست در همان منطقه است. این راهبردی است که می‌تواند به بومی‌سازی و تقویت عملیات حفاظت از زمینی که در آن زندگی می‌کنیم بینجامد.

لینک :http://www.jahanesanat.ir/index.php?year=1394&month=01&day=23&category=14#


پارک ملی گلستان و مشکلات بی‌شمار
ساعت ٧:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱/٢۳  کلمات کلیدی: مصاحبه های من


 
حر منصوری*
 
 
هر ساله  آمار خسارت‌های گوناگونی در زمینه  آتش‌سوزی، سیل، زلزله و. . . را  در پارک ملی استان گلستان شاهد هستیم. این در  حالی است که  بودجه‌های مصوب برای تامین تجهیزات اطفای حریق برای  این سازمان تخصیص داده نشده است. استان گلستان در فصول گرما دمای بالای ۲۸ الی۳۰  را تجربه می‌کند که  وجود چنین وضعیتی و نارسایی‌های موجود وقوع  آسیب و خسارت‌های احتمالی در  پارک ملی گلستان را افزایش می‌دهد. پارک ملی در هر کشور به عنوان تنفس‌گاه و فضای مطبوعش از  جایگاه ویژه‌ای برخوردار است . بی شک با کوچک‌ترین حریق این منطقه به نابودی کشیده می‌شود. از طرف دیگر، جاده‌ای که از دل  پارک  ملی گلستان عبور می‌کند از  دیگر مشکلات این پارک ملی است که مسئولان برای  تغییر مسیر و  جداسازی این  مسیر از  پارک باید اقداماتی را  لحاظ کنند. با توجه به اینکه سالانه  شاهد وقوع تعداد زیادی آتش سوزی در  این منطقه هستیم  تجهیز این  پارک به  ایستگاه اطفای حریق  از اولویت‌های این منطقه محسوب می‌شود. این در حالی است که اوایل پاییز سال گذشته استانداری استان گلستان با تغییرات در بودجه سال گذشته  از امکاناتی برای تجهیز  ایستگاه‌های آتش نشانی به این منطقه  خبر داده بود  اما، هنوز اقدامی برای احیای شرایط موجود انجام نشده است. عدم تجهیز  پارک ملی  گلستان به ایستگاه
آتش نشانی و اطفای حریق یکی از مشکلات موجود است. می‌توان به  دیگر نارسایی بزرگ‌ترین  پارک ملی ایران اشاره کرد و آن  وجود دیوار که حیوانات را با مشکل مواجه می‌کند.  در هیچ جای دنیا  چنین مشکلی وجود ندارد که انسان به  حریم زیست بوم  موجودات ورود پیدا کند و باعث  ناراحتی و عذاب آنها شود.   کارشناسان محیط‌زیست بر این امر واقفند که باید نگاه ویژه به پارک ملی گلستان، جاده و رودخانه  این پارک  شود. هر ساله در استان گلستان شاهد بروز حوادث  فراوانی هستیم. مشکلات در این استان بسیار بیشتر از دیگر استان‌های کشور است.  از دیگر مشکلات موجود می‌توان به استفاده  سم و آفت‌های کشاورزی  غیراستاندارد  و بسیار آسیب زا در طبیعت اشاره کرد. با توجه به اینکه جهاد کشاورزی هم برای این مساله یارانه‌ای را در  اختیار کشاورزان و باغداران اختصاص داده است اما  تمامی رودخانه‌ها در شمال کشور  از کوه‌های  اطراف سرچشمه گرفته و در نهایت با گذر از شهرها و روستاها  و زمین‌های کشاورزی به  تالاب‌ها و در نهایت به دریای خزر می‌رسد و تمامی سموم در  انتها به بدن انسان منتهی می‌شود. گیاهان و حیوانات که  از سم و کود  استفاده می‌کنند در نهایت مواد پایداری که در بدن آنها جمع شده در بدن انسان جای  می‌گیرد که بسیار آسیب زاست. گفتنی است که سازنده‌های  کودهای شیمیایی نامرغوب افرادی هستند  که بعد از  جنگ جهانی دوم دست از تولید  سلاح‌های شیمیایی شسته و با ترکیب‌های دیگر در  پی  تولید  کودها و سموم برای مبارزه با آفت‌های کشاورزی بوده و باعث این اتفاق شدند. در برخی از  کشورها استفاده از  کشاورزی ارگانیک یکی از اصول کشاورزی محسوب می‌شود اما در ایران  از اصل مغفول مانده و فقط برخی سازمان‌های مردم نهاد  و کارآفرینان در کشور به تولید و توجه به این نوع کشت مبادرت می‌ورزند.

 * لینک خبر : http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=861&pageno=5


مرد خیاط
ساعت ۱۱:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱/۱٩  کلمات کلیدی: حیات وحش بقلم خودم

در کوچه ای چهار خیاط بودند.

همیشه در بحث و رقابت .

 روزی، یکی از آنها تابلویی را بر سر مغازه اش نصب کرد که بر روی آن نوشته بود

"بهترین خیاط شهر"

روز بعد خیاط دیگر بر تابلوی مغازه اش نوشت :

"بهترین خیاط کشور"

سومین خیاط هم چنین نوشت :

"بهترین خیاط دنیا"

چهارمین  اما وقتی با این  واقعه مواجه شد ،بر روی یک برگه کوچک با نوشت:

"بهترین خیاط این کوچه"

آری؛
قرار نیست دنیای خود و آرزوها و اهدافمان را آنقدر  بزرگ کنیم که در آن گم شویم،
میتوان دنیایی کوچکی که در آن هستیم را خوب و شایسته بسازیم تا دنیای زیبایی داشته باشیم .

پینوشت : جهانی ببینیم و منطقه ای عمل کنیم "تجربیات و تاریخچه مسائل زیست محیطی دنیا را بررسی کنیم و کمک کنیم تا محیط پیرامون ما از تنش های بین انسان و طبیعت عاری شود "


14 شگفتی تخت جمشید
ساعت ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱/۱٩  کلمات کلیدی:


در سال 518 پیش از میلاد، تعداد زیادی از با تجربه ترین مهندسان، معماران و هنرمندان از چهار گوشه عالم فرا خوانده شدند تا با مشارکت و هم اندیشی، اولین بنایی را برپا سازند که بتواند هزاران سال نمادی از وحدت جهانی و صلح و برابری باشد.

ایرانیان در قرن ششم پیش از میلاد با رهبری کورش بزرگ و در دوران حکومت داریوش موفق به تشکیل یک دولت جهانی شدند که از رود دانوب در اروپا تا دریای آرال در آسیای مرکزی و از اقیانوس هند و رود سند تا حبشه و لیبی گسترش داشت. در واقع آنان بر نیمی از دنیای آن روز فرمان می راندند و آنرا اداره می کردند.

در سال 518 پیش از میلاد داریوش فرمان به ساخت کوشک شاهانه‌ایی در سرزمین فارس داد و سرانجام بناهای باشکوه و شگفت انگیز تخت جمشید بر صخره بزرگی در کوه مهر، در مرودشت ساخته شد.

ساخت تخت جمشید در دوران حکومت داریوش، پسرش خشیارشاه و پسرزاده‌اش اردشیر یکم ادامه داشت و هر یک از آنان بخش هایی را به مجموعه افزودند. اما در واقع ساخت وساز تخت جمشید تا 188 سال، یعنی پایان حکومت هخامنشیان در 330 پیش از میلاد ادامه داشت و هیچگاه به پایان نرسید. از آن دوران کاخ نیمه تمامی در تخت جمشید وجود دارد که مشخص است فرصت نکرده اند به پایان برسانند.

تخت جمشید مملو از شگفتی و فرهنگ درخشان مردمانی است که حتی خرابه و ویرانه های آن امروز پس از گذشت 2500 سال مورد تحسین هر بیننده ایرانی و غیر ایرانی قرار می گیرد. به راستی راز این جاودانگی در چیست؟

اکنون به مرور 14 مورد از شگفتی های تخت جمشید می پردازیم :

1- تا کنون بیش از 30 هزار گل نبشته از کاوش های تخت جمشید به دست آمده که از نظر ابعاد و متن کوچک و مختصر هستند اما به لحاظ محتوا از با ارزش ترین اسناد دوران هخامنشی به شمار می روند. بر اساس این گل نبشته ها که در حال حاضر اکثر آنها در آمریکا نگهداری می شوند، مشخص گردیده که در دوران فعالیت تخت جمشید، به کارگران دستمزد پرداخت می شده، زنان می توانستند کار کنند و یا کار نیمه وقت اختیار نمایند، مادران از حقوق زایمان و کودکان از حمایت های اجتماعی بهره مند می گشتند.این همه تامین اجتماعی که به قول خانم پروفسور کخ حتی امروزه در کشوری مانند آلمان هم بطور کامل انجام نمی شود، برای 500 سال پیش از میلاد به معجزه می ماند. بی شک گل نبشته های اداری، سندی قطعی و بی چون و چرا از نظام اداری و اجتماعی دوران هخامنشان هستند.

2-آپادانا یا تالار ستون دار، کاخی است که بیش از ده هزار متر مربع وسعت دارد و در زمان باستان دارای 72 ستون بوده است. این کاخ به دلیل ارتفاع حدود 20 متری ستون ها و فاصله غیر معمول آنها از یکدیگر، جزء شاهکارهای هنر معماری دوران باستان است و دیگر نظیرش ساخته نشد. وزن هریک از ستون ها 90 تن بوده و بر فراز آنها سر ستون های گاو دو سر و یا شیر دو سر که هر کدام بیش از 1,5 تن وزن داشت قرار می گرفت.

3-آپادانا دارای دو جفت پلکان دو طرفی در سمت شمال و شرق است که طول هر یک از دیواره های آن 81 متر است. بر روی این دیواره های سنگی، صفی از سربازان، بزرگان کشوری و 23 قوم هدیه آور از ایران بزرگ را حک کرده اند. در مرکز این پلکان ها نقشی از پادشاه قرار داشته که در یک دست عصایی به نشانه پادشاهی دارد و در دست دیگر گل نیلوفری را به نشانه صلح و دوستی تقدیم هدیه آوران می نماید.

4-در تخت جمشید بیش از 3000 نقش برجسته و تندیس وجود دارد که بی شک بسیاری از آنها الهام گرفته از هنر میان رودان و آشور است اما بر خلاف آنها حتی یک مورد یافت نمی شود که به صحنه جنگ، صف اسیران، از بین بردن دشمنان و یا قدرت نمایی پادشاه پرداخته شده باشد بلکه همواره به اتحاد و دوستی اقوام اشاره دارند.

5-یکی از شکفت انگیز ترین بخش های تخت جمشید که معمولآ هیچوقت دیده نمی شود، آبراهه های زیر زمینی آنست که بیش از 2 کیلومتر درازا دارند.هخامنشیان در برخی از قسمت ها صخره را تا 9 متر تراش داده و پائین رفته اند و در بخش هایی نیز با افزودن سنگ های غول پیکر توانسته اند به شیب مورد نظر دست یابند. آنان با روش های خاص و مهندسی خود تدابیری اندیشیده بودند که آب بدون گل و لای از کانال خارج گردد.

6- تمام تندیس ها و نقوش حجاری شده در تخت جمشید مزین به رنگ های ملون بوده و از زیبایی می درخشیده اند. برای نمونه می توان به نقش داریوش در کاخ تچر اشاره کرد. تاج وی از طلا، ریشش از سنگ لاجورد، دستبند و گوشواره ها از سنگ های قیمتی بودند ولی امروز فقط سوراخ های محل نصب، بر نقش باقی مانده اند اما هنوز در حاشیه لباس داریوش می توان آثار نقوش بسیار ریزی را یافت که با رنگ های زیبا برجسته می شده اند.

7-از دیگر شگفتی های بنای تخت جمشید می توان به معادن سنگ آن اشاره کرد. مهندسان و معدنکاران می توانستند با ابزارهای ساده خود سنگ هایی حتی به وزن 250 تن را از معدن استخراج و سالم به پائین کوه منتقل و پس از ایجاد طرح اولیه آنرا به تخت جمشید انتقال دهند.

8- به نظر می رسد بزرگی و یا کوچکی سنگ برای سنگ تراشان ماهر هخامنشی تفاوتی نداشته است. آنان عطردان و گلدان هایی تراشیده اند که قطر دهانه آنها بسیار کمتر از قطر داخلی بدنه است و این گویای آنست که می توانستند سنگ را به صورت دورانی به گردش درآورده و با ابزار های خاص داخل آنرا تراش دهند.

9-برای برهم نهادن پایه ستون، قلمه ستون، گل ستون، سر ستون و یا جرزهای درگاه ها هیچ نوع ملاتی بکار نمی بردند و تنها با روش خاصی دو سطح تحتانی و فوقانی سنگ را پاک تراش می کردند. این روش باعث می گردید تا ستون و درگاه ها در مقابل نیروی زلزله پایداری کنند.

10-بر اساس متون تاریخی و کتیبه های موجود، در پیرامون تخت جمشید شهری به نام پارسه وجود داشته که هزاران نفر در آن زندگی می کردند. امروز نشانه های کمی از شهر پارسه بر سطح دشت باقی مانده است ولی کاوش گران به دنبال آنند تا این شهر را از زیر خاک های کشاورزی بیرون آورند.

11- به نظر می رسد که انتخاب کوه مهر یا رحمت برای ساخت بنای تخت جمشید، به دلیل تقدس آن بوده است. از جمله نشانه های تقدس می توان به تدفین های بسیار متنوع از ادوار گوناگون در دامنه این کوه اشاره کرد که به شکل گورهای مخروطی لاشه سنگی، گورهای حفر شده در سنگ های مکعبی و یا حفره های محل نگهداری استخوان خود نمایی می کنند.

12-امروزه هیچ اثری از سقف چوبی کاخ های تخت جمشید بر جای نمانده است اما خوشبختانه باستان شناسان و پژوهشگران به درستی دریافتند که نقش حجاری شده بر سینه آرامگاه های پادشاهان هخامنشی، در واقع همان نقش کاخ داریوش است و بدین ترتیب موفق شدند بر اساس آن، سقف بخشی از کاخ ملکه را که امروز به موزه تخت جمشید تبدیل شده بازسازی نمایند.

13 -بی شک از همان آغاز برپا کردن تخت جمشید، یکی از دغدغه های مهم معماران، حفاظت مجموعه در مقابل عوامل طبیعی و بویژه بارش باران بوده است. ناودان های آجری و قیر اندود، ناودان های تنبوشه ای، ناودان های پرشی، کانال های روباز و چاه سنگی از جمله تدابیری هستند که مجموعه را از گزند سیلاب ها محفوظ می کردند.

14- روش های مرمت و نگهداری از بناهای تخت جمشید در دوران باستان، به نوبه خود بسیار شگفت انگیز است. از آنجا که هیچگاه ساخت و ساز تخت جمشید به پایان نرسید می توان نتیجه گرفت که همواره بناها و نقوش آن می توانستند در اثر کوچک ترین ضربه ای دچار آسیب گردند ولی معماران با پیش بینی های بسیار ماهرانه خود از این احتمالات جلو گیری و در صورت نیاز با ابتکارات خاصی به ترمیم قطعه سنگ آسیب دیده پرداخته اند.

در فوریه 330 پیش از میلاد اسکندر به کوشک داریوش وارد شد و دستور داد سه هزار شتر و عده زیادی قاطر از شوش و بابل آوردند تا بتوانند انبوه زر و سیم خزانه تخت جمشید را که بالغ بر 120 هزار تالان یعنی 4400 کیلو گرم نقره می شد به همراه پرده ها، پارچه های نفیس و فرش های عالی، از جای بکنند و ببرند.

آنچه که بطور خیلی خلاصه در اینجا به آن اشاره شد برگرفته از مجموعه ای بی نظیر و مستند به نام شگفتی های تخت جمشید است که پس از ده سال پژوهش و تصویربرداری با همکاری جمعی از اساتید ایرانی و غیر ایرانی تولید گردیده است.


گفتگو در مورد توسعه شهری ،سفر نوروزی و محیط زیست
ساعت ٥:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۱/۱۸  کلمات کلیدی: مصاحبه های من

درود 16 فروردین 93 برنامه زیست محیطی" بوم بهار" رادیو جوان

 گفتگو با مجید دریکوند در مورد توسع شهری و محیط زیست ( از دقیقه 16)


بوم بهارمجید دریکوند

گفتگو  با حر منصوری عبدالملکی در مورد مردم ،سفر های نورزی و محیط زیست (ازدقیقه اول برنامه)

حر منصوری بوم بهار

را بشونید .

 


آخرین دلونشته محمد درویش را خوانده اید ؟؟؟؟
ساعت ۸:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱/۱۸  کلمات کلیدی:

درود

دلنوشته ای مربوط به 28 اسفند 93
سخنی که در نگاه اول مرا نگران کرد
اما خوب که خود را در جایگاه محمد درویش قرار دادم فهمیدم که:

حال و هوای درویش خان عزیزمان شباهت زیادی به حال و هوای پرندگان مهاجر در اوخر اسفند ماه دارد.
او امروز دچار بی قراری سفر شده .
بی قراری پرواز.
بی قراری شکستن صفوف ارتش نه چندان انسانی زیاده خواهان و دشمنان طبیعت .
هر چند درویش در روزهایی که در سازمان بود دست از حمایت های پیشین خود برنداشت .
امیدوارم هر آنچه برای طبیعت وطنم مناسب است اتفاق بیفتد .

علیرغم اختلاف نظرهایی که شاید وجود داشته باشد و آنهم بواسطه استقلال فکری ماست نه پیروی کورکورانه باید بگویم .
درویش عزیز طی این سالهایی که هم را میشناسیم کمک بسیار جدی و موثری را برای رفع مشکلات میانکاله داشته و ورای دوستی دیرینه، شخصیتش برایم بسیار محترم است .
شاید باید امروز به او خسته نباشید بگوییم

خسته نباشی و همواره در اوج باشی درویش خان عزیز

http://mohammaddarvish.com/i/archives/2185


کاستی‌های جزیره، جلوی حضور گردشگران در تنها جزیره ایرانی خزر را گرفت
ساعت ۳:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۱/۱٦  کلمات کلیدی: مصاحبه های من

 

کاستی‌های جزیره، جلوی حضور گردشگران در تنها جزیره ایرانی خزر را گرفت
مسافران نوروزی راهی آشوراده نشدند
شهروند| مسافران راهی آشوراده نشدند. آرامش تنها جزیره ایرانی خزر، در تعطیلات نوروز برهم نخورد و گردشگران به آشوراده سفر نکردند.
آخرین روزهای ‌سال ٩٣ بود که فرماندار بندر ترکمن، از پیش‌بینی امکانات مورد نیاز خانواده‌ها برای طبخ غذا، فضای بازی فرزندان، ماهیگیری و استراحت کنار ساحل برای مسافران خبر داده و از گردشگران نوروزی دعوت کرده بود که تعطیلات‌ سال نو را در آشوراده بگذرانند. این دعوت ناگهانی، به نگرانی جدی در میان فعالان محیط‌زیست تبدیل شد. آنها در ماه‌های گذشته همواره، باز شدن پای گردشگران به جزیره را عامل نابودی این منطقه بکر زیست محیطی دانسته و اعلام کرده بودند که این پناهگاه حیات وحش که به‌عنوان منطقه زیست کره جهان هم معرفی و ثبت شده است با ورود گردشگران به منطقه نابود خواهد شد. پس از این دعوت، بار دیگر تلاش‌های بسیاری برای آگاهی بخشی به گردشگران نوروزی آغاز شد. فعالان محیط‌زیست تلاش کردند تا گردشگران را نسبت به کاستی‌های جزیره و مخاطراتی که آنها را در سفر به جزیره تهدید می‌کند، آگاه کنند. بر همین اساس حر منصوری عبدالملکی، مدیر دیده‌بان میانکاله در روزهایی که دعوت فرماندار بندرترکمن از گردشگران داغ بود، از کاستی‌ها و مشکلاتی که جزیره برای حضور گردشگران با آن رو به روست حکایت کرد و به«شهروند» گفت: «آب تالاب چند ‌سال است که «پس روی» کرده، سطوح ماسه‌ای داخل آب یا دیرک‌های چوبی که در دریا نصب شده و امکان رفت و آمد قایق‌ها در زمان تاریکی را می‌گیرد زیرا باعث می‌شوند، قایق‌ها آسیب ببینند. به همین دلیل، بعد از ساعت پنج بعد از ظهر یعنی با نزدیک شدن به ساعت تاریکی، رفت و آمد قایق‌ها به جزیره قطع شده و عملا ارتباط آشوراده حتی با نزدیک‌ترین شهر قطع می‌شود. در چنین شرایطی اگر کوچکترین اتفاقی در جزیره بیفتد یا کوچکترین مشکلی برای گردشگرانی که به جزیره رفته‌اند، پیش بیاید، چه می‌شود؟ چه کسی پاسخگوی نیازهای امدادی گردشگران است. آن هم در جزیره‌ای که حتی امکانات اطفای حریق هم ندارد.» در روزهای پایانی سال، فعالان محیط‌زیست تلاش‌های بسیاری کردند تا مردم بدانند در جزیره‌ای که امکانات گردشگری ندارد چه چیزی انتظارشان را می‌کشد. آنها مردم را نسبت به مخاطراتی که جان و سلامتی آنها را تهدید می‌کرد، آشنا کردند. تعطیلات آغاز شد و آنچه اتفاق افتاد برای فعالان زیست محیطی غیرقابل باور بود. آنها باور نمی‌کردند که گردشگران به خبرها و نگرانی‌های فعالان محیط‌زیست توجه کرده باشند و به تنها جزیره ایرانی خزر سفر نکنند. با پایان یافتن تعطیلات نوروز، منصوری عبدالملکی در باره حضور گردشگران در آشوراده به «شهروند»گفت: « هشدارهایی که به مردم برای سفر به آشوراده داده شده بود، مورد توجه گردشگران قرار گرفته بود. بسیاری از مسافران وقتی از آنها در باره سفر به آشوراده سوال می‌شد، از مخاطرات سفر به جزیره می‌گفتند و یادآور می‌شدند که اگر شب اتفاقی در جزیره بیفتد امکان دسترسی به شهر وجود ندارد و این موضوع خطرناک است.»  او ادامه داد: «طبیعت هم به کمک جزیره آمد و دو یا سه روز، هوا طوفانی بود که امکان تردد وجود نداشت و گردشگران امکان حضور در جزیره را پیدا نکردند. از سوی دیگر محیط‌زیست مازندران از طریق پاسگاه بهشهر در آشوراده پیگیر حضور گردشگران در جزیره بود. محیط‌بانان پاسگاه آشوراده با مردم و گردشگرانی که خواستار سفر به جزیره بودند، صحبت کرده و آنها را از سفر منصرف می‌کردند.»  او در ادامه با اشاره به اینکه تعداد کمی گردشگر به جزیره سفر کردند هم گفت: «هر ‌سال تعداد کمی گردشگر که از کارمندان آموزش و پرورش هستند به جزیره سفر می‌کنند. امسال هم کارمندان آموزش و پرورش به اقامتگاه آموزش و پرورش در آشوراده آمده بودند که این تعداد گردشگر هر‌ سال به جزیره سفر می‌کنند.»به این ترتیب تلاش‌ها برای عدم سفر گردشگران و مسافران نوروزی به آشوراده به ثمر نشست، پای گردشگران نوروزی به آشوراده نرسید و جزیره تعطیلات را در آرامش سپری کرد.
http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=204&pageno=16


جین گودال یا ادوارد اسنودن
ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۱/۱٦  کلمات کلیدی: حیات وحش بقلم خودم

جین گودال یا ادوارد اسنودن
دوست خوب و فهیم و قدیمی من جناب آقای مهندس آرش  خیر اندیش که سهم برادری بر گردن من دارید، پیرو مباحث طرح شده در مورد سهم آلودگی و فشار ایالات متحده آمریکا بر محیط زیست کره زمین و بیان لزوم حمایت از ادوارد اسنودن لازم دانسته که به عنوان کسی که بیش از ده سال است در زمینه مسائل محیط زیست فعالیت مستقل دارد، در این باره اعلام نظر کنم.
مدتی است که دیده می شود گروه های زیست محیطی، دست به اقداماتی می زنند که بیش از آنکه بر اساس حقایق جامعه و طرح ریزی یک نقشه راه باشد، بر گرفته از احساسات و هیجاناتشان است که  به شخصه ناقد اینگونه حرکات به ویژه ها حواشی آن هستم.
جناب خیر اندیش عزیز در میان بحث خود اشاره کردند که بسیاری از فعالان محیط زیست ایران حتی نام ادوارد اسنودن ( Edward Joseph Snowden)  متولد ۲۱ ژوئن ۱۹۸۳ میلادی، افشاگر کنونی و کارمند سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و پیمانکار سابق آژانس امنیت ملی  را نمی شناسند . باید عرض کنم که از نظر بنده، بیش از اینکه شناخت ادوارد اسنودن توسط فعالین محیط زیست ایران ضروری باشد  لزوم شناختن بانو دام جین موریس گودال  (Dame Jane Morris) Goodall) ‏ متولد ۳ آوریل ۱۹۳۴ضروری است، دانشمندی انگلیسی  که در زمینه‌های رفتارشناسی جانوران و مردم‌شناسی فعالیت داشته و زندگی خود را وقف مطالعه شامپانزه‌ها و حفاظت از آن‌ها کرده است.
جناب خیر اندیش اعتقاد دارند که باید اشخاصی چون ادوارد اسنودن مورد حمایت دوستداران طبیعت واقع شده و حداقل آن است که دوستداران طبیعت ایشان را بشناسند .
اما من اعتقاد دارم ورای مسائل محیط زیستی اخلاق انسانی است و بس. آنچه که مهم است و نهادهای مدنی باید به آن واقف باشند جنس فعالیت این دو شخص است که کدام یک با ماهیت و رسالت نهادهای مدنی همخوانی دارد.
در اینجا سوال پیش می آید که چگونه ادوارد حاضر به کار برای آژانسی شد که قطعا در جریان عملکردش بوده و در واقع روزی خود را از همین کار در می آورده است .
حال باید خوب موضوع را واشکافی کرد (و البته اینکار مستلزم داشتن اطلاعات کافی از ایشان و آژانس اطلاعاتی امنیتی آمریکاست) و به این سوال پاسخ داد که چرا ادوارد یک شبه به این نتیجه رسیده است که کار برای جایی همچون این آژانس غیر انسانی است و باید تمام اطلاعاتی که در زمان کار و امین بودن در آن بدست آورده در اختیار خبر گزاری ها قرار دهد .
و اما جین گودال
جین گودال در طول زندگی خود ثابت کرد که برای حمایت از حیوانات و شناخت راههای آشتی حیات وحش با بشر از هیچ تلاشی فروگذار نکرده و هیچ مانعی نتوانسته از تلاشش جلوگیری کند  . جین در سال ۱۹۶۰ به همراه مادرش عازم سفری شد که به ۶ سال رویارویی با شامپانزه ها در محل نگهداری آنها گمب استریم انجامید. در چادری کنار دریاچه ی تانگانیکا و ضمن مبارزه با مالاریا، مارهای کبرا، حشرات ، و دزدی عنترهای دم کوتاه  ماه ها وقت خود را صرف پرسه زدن در زمین های گل آلود کرد و تنها چیزی که دریافت کرد نگاه زودگذر شامپانزه ها بود که با نزدیک شد ن او هراسان می گریختند. او با صبر و حوصله مقاومت کرد. تا اینکه سرانجام گروهی از شامپانزه ها او را پذیرفتند. جین برای هر کدام از آنها نامی معین کرد و با مشاهداتی که از نزدیک روی شامپانزه ها به عمل آورد به کشفیات تازه و جالبی درباره ی شامپانزه ها به عمل آورد به کشفیات تازه و جالبی درباره ی شامپانزه ی وحشی دست یافت. اودانست که شامپانزه ها وسایل ساده ای می سازند و آنها را به کارمی گیرند. آنها حیوانات کوچک را برای تامین غذای خود شکار می کنندو برای حکومت بر قلمرو خود در گروه های کوچک متمرکز می شوند ور د مرواقع شکار و دفاع ، درگروه های کوچک با هم همکاری می کنند.
 و این نیاز امروز بشر است برای زندگی مسالمت آمیز در کنار طبیعت. امروز باید بجای ادوارد اسنودن که تعهد خود پایبند نبوده و بهرحال از مرز اخلاق برای دو بار گذشته باید  اشخاصی چون جین گودال برای ما سر مشق باشند .
البته منکر این موضوع نمیشوم که باید جهانی ببینیم
اما باید توجه کنیم پس از دیدن جهانی" باید منطقه ای عمل کنیم"
با سپاس
حر منصوری عبدالملکی
دیده بان میانکاله
پ ن : من با توجه به حضورم در شرق مازندران باید تجربیات منطقه ای و بین المللی را در مورد تالابها بیش از پیش مطالعه کرده و روی میانکاله و ضمائم آن کار کنم ، همانگونه که جناب آقای خیر اندیش تلاش خواهند کرد تا از باغ گیاه شناسی نوشهر،که تخریب نشدنش حاصل چند سال تلاش فعالین محیط زیست کشور است در مقابل تحرکات اخیر منفعت طلبان پاسداری کند